به گزارش اکوایران به نقل از دنیای اقتصاد؛ دکتر رحمن قهرمانپور؛ کارشناس مسائل بینالملل گفت: پس از یک سال پرتنش و وقوع دو جنگ، امضای یادداشتتفاهم میان ایران و آمریکا با واکنش های خوشبینانه مواجه شده، اما به دلیل انتشار نیافتن متن توافق، ارزیابی دقیق آن نیازمند زمان است.
پرسش نخست این است که آیا این تفاهم تنفسی موقت برای ادامه درگیری است یا میتواند به توافقی پایدار تبدیل شود؛ با توجه به تجربه دو دهه گذشته و آرایش سیاسی دو کشور، پاسخ روشن نیست.
سوال دوم به میزان تغییرات مورد انتظار آمریکا در سیاست خارجی ایران و میزان آمادگی ایران برای این تغییرات مربوط است؛ تجربه برجام نشان داد تندروها و اقدامات اسرائیل مانع تداوم توافق شدند و وضعیت کنونی کموبیش مشابه است.
پرسش سوم به واکنش اسرائیل و انتخابات کنست بازمیگردد و نقش مهار نتانیاهو اهمیت دارد. همچنین نقش کشورهای شورای همکاری خلیج فارس در کاهش تنش و تداوم این نقش محل سوال است.
تحولات دو ماه آینده در ایران و آمریکا، گفتوگوی انتقادی داخلی، تدوین نقشه راه سیاست خارجی و در نظر گرفتن منافع روسیه و چین در سرنوشت این تفاهم مؤثر خواهد بود.
موفقیت یا شکست آن از پیش تعیینشده نیست و به بازی سیاسی ایران و جهتگیریهای سیاست خارجی ترامپ بستگی دارد.
