اکوایران: استقرارهای چندماهه، از جمله حضور طولانی جرالد فورد و آبراهام لینکلن در خاورمیانه، باعث فرسودگی تجهیزات، تأخیر در تعمیرات، اختلال در آموزش نیروها و افزایش فشار بر خانواده‌های نظامیان می‌شود.

به گزارش اکوایران، ناوهای هواپیمابر برای دهه‌ها یکی از مهم‌ترین نمادهای قدرت نظامی آمریکا بوده‌اند و کنگره این کشور نیز از سال ۲۰۰۷ حداقل ۱۱ فروند از آنها را برای نیروی دریایی تعیین کرده است. بااین‌حال، نیروی دریایی آمریکا در ماه‌های اخیر حتی برای حفظ هم‌زمان بیش از سه گروه ناو هواپیمابر در عملیات با مشکل مواجه شده است.

ناوهای هواپیمابر؛ از نماد قدرت تا نشانه فشار بر نیروی دریایی آمریکا

یکی از عوامل اصلی، طولانی بودن زمان ساخت و تعمیر این ناوهاست. نخستین ناو کلاس فورد چهار سال دیرتر از برنامه و با هزینه‌ای سه میلیارد دلار بیشتر وارد خدمت شد. هم‌زمان، ناوهای قدیمی مانند نیمیتز و آیزنهاور همچنان در ناوگان حضور دارند، درحالی‌که برخی از آنها به دلیل تعمیرات یا مشکلات عملیاتی کاملاً آماده نیستند.

مشکل دیگر، استفاده طولانی‌مدت از ناوها در مأموریت‌های خارجی است. استقرارهای چندماهه، از جمله حضور طولانی جرالد فورد و آبراهام لینکلن در خاورمیانه، باعث فرسودگی تجهیزات، تأخیر در تعمیرات، اختلال در آموزش نیروها و افزایش فشار بر خانواده‌های نظامیان می‌شود. این فشار تنها به خود ناوها محدود نیست و ناوشکن‌های اسکورت و کشتی‌های پشتیبانی را نیز دربرمی‌گیرد. در همین حال، چین طی دهه‌های اخیر موشک‌ها، سامانه‌های شناسایی و ماهواره‌هایی توسعه داده که می‌توانند تهدیدی جدی برای گروه‌های ناو هواپیمابر ایجاد کنند. موقعیت‌یابی ناوها نیز با وجود توان بالای آنها دشوارتر شده است.

کاهش اندازه نیروی دریایی، تعطیلی کارخانه‌های کشتی‌سازی، کوچک‌شدن زنجیره‌های تأمین و از دست رفتن مهارت‌های تخصصی، ظرفیت صنعتی آمریکا را محدود کرده است. بنابراین، ۱۱ ناو هواپیمابر روی کاغذ لزوماً به معنای توانایی استقرار هم‌زمان آنها نیست و ناو هواپیمابر، در کنار نماد قدرت آمریکا، اکنون نشانه‌ای از فشارهای انباشته بر توان نظامی و صنعتی این کشور نیز محسوب می‌شود.

تایم این گزارش تصویری را تهیه کرده است و اکوایران آن را همراه با زیرنویس فارسی ارائه می‌دهد.