فرهاد نیلی، اقتصاددان در این مراسم که روز شنبه 11 مهر برگزار شد، گفت: به نظر من هر زندگینامه را میتوان به دو بخش تقسیم کرد.بخش اول جایی است که انسان تقریبا هیچ نقشی در آن ندارد؛ اینکه کجا متولد شود، پدر و مادرش چه کسانی باشند، در چه زمانه و اقلیمی زندگی کند و چه فرهنگ و میراثی پیش از او شکل گرفته باشد. کتاب «روزگار محسن» در این زمینه بسیار غنی است. در بخش دوم زندگی، تصور میکنیم کنشگر هستیم؛ پشت فرمان نشستهایم و میتوانیم زندگی خود را بسازیم. اما سوال مهم این است که بخش نخست زندگی چه اثری بر بخش دوم دارد؟
او با تاکید بر اینکه بزرگترین سرمایه انسان مغز است و همین مغز انسان را از سایر موجودات جدا میکند، تاکید کرد: طی دو میلیون سال تنها چیزی که ما را در برابر این همه اتفاق نگهداشته است، ظرفیت مغز ما بوده است و وظیفه مغز ما هم تطبیق پذیری است. ما در سایر ویژگیها مقهور سایر حیوانات هستیم و فقط در توان مغز است که ما برتری مطلق داریم.
نیلی با اشاره به ویژگیهای مغز ادامه داد: مغز به این بزرگی هنگام زایمان خطر بزرگی برای مادر ایجاد میکند به همین دلیل مغز انسان دو مرحلهای است و هنگام زایمان هنوز به طور کامل رشد نکرده است.
این استاد دانشگاه گفت: سالهای ابتدایی زندگی، دورهای حساس برای شکلگیری ظرفیتهای مغز است. تغذیه، سلامت، مراقبت، امنیت و محیطی که کودک در آن رشد میکند، میتواند بر ظرفیتهای آینده او اثر بگذارد. اگر نیازهای اساسی کودک در این دوره تامین نشود، بخشی از ظرفیت رشد او ممکن است تحتتاثیر قرار گیرد.