به گزارش اکوایران، تحولات تازه در یمن میدانی را ایجاد کرده که بازیگران منطقهای و بینالمللی در آن ناچار به تعریف جایگاه خود خواهند شد؛ از جمله عربستان سعودی که ظاهراً در تدارک کارزاری گسترده در یمن است.
تدارک گسترده سعودیها و ۲ گزینه بن سلمان
خبرگزاری رویترز به نقل از مقامات منطقهای و غربی گزارش میدهد که عربستان سعودی در حال برنامهریزی برای انجام یک عملیات تهاجمی علیه انصارالله در یمن است و گزینههایی را بررسی میکند که از پیشروی در امتداد ساحل برای تأمین امنیت مسیر کشتیرانی دریای سرخ تا حملهای در چندین جبهه را شامل میشود.
به گفته شش نفر که از برنامهریزیهای این عملیات اطلاع دارند، انتظار میرود این عملیات در هفتههای آینده آغاز شود. نیروهای یمنی که تحت نظارت ریاض هستند، عملیات زمینی را رهبری خواهند کرد و حملات هوایی عربستان از آنها پشتیبانی خواهد کرد.
درحالیکه آمریکا هماکنون برای پشتیبانی از عملیات ریاض در یمن اطلاعات ارائه میکند و برخی کشورهای منطقهای و اروپایی عمدتاً کمکهای نظامی دفاعی در اختیار عربستان قرار میدهند، این افراد که به شرط ناشناس ماندن درباره مسائل امنیتی صحبت کردند، گفتند انتظار نمیرود متحدان سعودی مستقیماً در عملیات رزمی مشارکت کنند.
یکی از اهداف اصلی عملیات تهاجمی برنامهریزیشده عربستان که پیشتر گزارش نشده بود، معکوس کردن پیشرویهای سریع حوثیها در ماه گذشته است. این موضوع را افرادی که از برنامههای عربستان اطلاع دارند، از جمله مقامهای خلیج فارسی و یمنی و دیپلماتهای غربی، بیان کردند. مقامهای خلیج فارسی و یمنی گفتند سعودیها دو گزینه احتمالی را برای این حمله بررسی میکنند: یا حملهای محدود و متمرکز به منطقه اطراف بابالمندب یا یک عملیات تهاجمی گستردهتر که شامل حملات هماهنگ دیگری در چندین جبهه در اطراف یمن، در استانهای البیضاء، مأرب، تعز و الجوف، نیز باشد. همه این مقامها گفتند بسته به ابعاد عملیات، ممکن است بیش از ۱۰۰ هزار نیروی یمنی در این عملیات بسیج شوند.
نقش آمریکا، ترکیه و پاکستان
دیپلماتهای غربی و یک مقام خلیج فارسی گفتند ریاض به این نتیجه رسیده است که تا زمانی که حوثیها کنترل بابالمندب را در دست دارند، نمیتواند وارد مذاکرات جدید صلح با آنها شود، زیرا حوثیها از این طریق اهرم فشار قابلتوجهی در سطح جهانی در اختیار خواهند داشت. شش نفری که از برنامهریزیهای عربستان اطلاع دارند نتوانستند زمان دقیقی برای آغاز عملیات ارائه کنند. برآوردهای آنها از آغاز عملیات، از ظرف یک هفته تا پس از انتخابات میاندورهای آمریکا در اوایل نوامبر متغیر بود.
زنان و کودکانی که از درگیری بین حوثیها و نیروهای مورد حمایت سعودی در مناطق ساحلی دریای سرخ گریختهاند، در ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۶ در اردوگاهی برای آوارگان داخلی در نزدیکی عدن، یمن، قدم میزنند/عکس از خبرگزاری رویترز
مایکل راتنی، سفیر سابق آمریکا در عربستان سعودی، گفت انتظار دارد این عملیات تهاجمی محدود و متمرکز باشد و قطعاً در مقیاسی کوچکتر از عملیات تحت رهبری عربستان در سال ۲۰۱۵ باشد؛ عملیاتی که با هدف شکست دادن کامل شبهنظامیان انجام شد. او افزود: «آنها هرچقدر هم که بخواهند حوثیها را کاملاً شکست دهند، همزمان باید به وضعیت پیش از کنترل حوثیها بر مناطقی در امتداد بابالمندب بازگردند. در حالت ایدهآل، این عملیات باید نسبتاً محدود باشد، مناطق ساحلی را دوباره در کنترل آنها قرار دهد و رفتوآمد عادی کشتیها را بازگرداند.»
به گفته یکی از دیپلماتهای غربی، واشنگتن، قدرتمندترین متحد عربستان سعودی، برای پشتیبانی از عملیات هوایی عربستان در یمن، مشاوران نظامی و اطلاعات، از جمله اطلاعات مربوط به اهداف، ارائه میکند؛ بااینحال، میزان این حمایت ممکن است محدود باشد. رویترز پیشتر گزارش داده بود که دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، درخواستهای محمد بن سلمان، حاکم بالفعل عربستان، برای حمایت نظامی مستقیم، از جمله حملات هوایی، را رد کرده است.
به گفته یک مقام دوم پاکستانی، یک مقام خلیج فارسی و یک دیپلمات غربی، مشاوران نظامی پاکستانی نیز در کنار همتایان سعودی خود در یمن حضور دارند تا از نیروهای یمنی پشتیبانی کنند. آنها افزودند که پهپادهای ترکیهای که عربستان پیش از جنگ کنونی خریداری کرده بود نیز بر فراز یمن به کار گرفته شدهاند.
به گفته مقامهای منطقهای، یکی از نگرانیهای اصلی عربستان برای آغاز یک عملیات تهاجمی جدید در یمن، چگونگی حفاظت از تأسیسات نفتی و سایر زیرساختهای این کشور در برابر حملات پهپادی و موشکی حوثیهاست. این مقامها گفتند ریاض از چندین متحد خود درخواست کمک برای تأمین سامانههای دفاعی کرده است.
به گفته مقام دوم پاکستانی، پاکستان بین ۳۰ هزار تا ۴۰ هزار نیرو در عربستان مستقر کرده است تا به دفاع از مرزهای زمینی این کشور و مقابله با پهپادها و موشکها کمک کنند. این مقام گفت این نیروها در چند مرحله از سال گذشته و همچنین پس از تشدید تنشهای اخیر وارد عربستان شدهاند. او افزود اسلامآباد هنوز هیچ تصمیمی برای اعزام نیرو به یمن با هدف مشارکت در عملیات رزمی نگرفته است.
فرانسه نیز اعلام کرده است که سامانههای دفاعی و نیروهایی را به عربستان سعودی اعزام خواهد کرد تا به حفاظت از شهر بندری ینبع در دریای سرخ کمک کنند.
نیروهای یمنی چندپاره
هرگونه عملیات زمینی در داخل یمن به ائتلافی متفرق از گروههای مسلح یمنی متکی خواهد بود؛ گروههایی که عربستان سعودی و امارات متحده عربی در مراحل قبلی جنگ داخلی یمن، آنها را مسلح و آموزش داده بودند، زمانی که این درگیری به بنبستی خونین رسیده بود.
نیروهای مورد حمایت امارات متحده عربی در یمن درحالیکه پرچمهای امارات و جنوب یمن را در ۵ سپتامبر ۲۰۱۹ در یک تظاهرات در حمایت از امارات متحده عربی، میگردانند/عکس از میدلایست آی
محمد الباشا، تحلیلگر یمن، گفت: «بسیاری از نیروهای ضدحوثی هنوز برای نوع عملیات تهاجمی مستمری که برای عقب راندن یک نیروی نظامی منضبط حوثی لازم است، سازمانیافته یا آماده نیستند؛ و آنها همین حالا نیز در حال آزمایش شدن هستند، زیرا حوثیها همزمان در چندین جبهه فشار وارد میکنند.»
نیروهای یمنی در زمستان گذشته بیش از پیش دچار چندپارگی شدند؛ زمانی که نیروهای جنوبی مورد حمایت امارات تلاش کردند مناطقی را در شرق تصرف کنند و برنامههای خود برای جدایی را اعلام کردند. این نیروها پس از مجموعهای از درگیریها، به دست نیروهای مورد حمایت عربستان شکست خوردند.
علی شهابی، تحلیلگر سیاسی سعودی نزدیک به دیدگاههای دولت، هشدار داد که نتیجه هرگونه عملیات تهاجمی عربستان علیه حوثیها به عملکرد نیروهای زمینی بستگی خواهد داشت. او گفت: «اولویت تاکنون دفاع از مواضع موجود در میدان و تثبیت جبهه بوده است، اما قطعاً آنها وارد مرحله تهاجمی خواهند شد. موفقیت تا حد زیادی به کیفیت عملکرد نیروهای محلی بستگی دارد.»
افزایش نقش نظامی اسلامآباد و ریاض در یمن
به گزارش میدلایست آی، پاکستان چهار محموله تسلیحات با هواپیما به دولت تحت حمایت عربستان در یمن فرستاد. مشاوران نظامی پاکستانی در کنار همتایان سعودی خود برای حمایت از دولت یمن مورد حمایت سعودی مستقر شدهاند.
طرفداران حوثی در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶ در صنعا، یمن، برای جشن پیشرویهای نیروهای حوثی در امتداد خط ساحلی دریای سرخ، تجمع میکنند/عکس از خبرگزاری رویترز
پاکستان در ماه سپتامبر چهار هواپیمای باری حامل تسلیحات را به دولت مورد حمایت عربستان سعودی و بهرسمیتشناختهشده بینالمللی یمن فرستاده است؛ اقدامی که همزمان با بسیج نیروهای عربستان برای مقابله با یک تهاجم گسترده حوثیها انجام شده است.
به گزارش رویترز در روز جمعه، ارسال تسلیحات پاکستانی به شهر بندری عدن نشان میدهد که اسلامآباد در حال افزایش سطح مشارکت خود در جنگ است. رویترز با استناد به یک مقام دولتی پاکستان گزارش داد که این کشور سامانههای پدافند هوایی، توپخانه سبک، پهپاد و سامانههای مقابله با پهپاد را به عدن تحویل داده است. افزون بر این، مشاوران نظامی پاکستانی نیز در کنار همتایان سعودی خود در محل حضور دارند و از نیروهای یمنی حمایت میکنند.
در روزهای اخیر گزارشهایی از درگیریهای شدید در اطراف شهر تعز منتشر شده است. حوثیها روز پنجشنبه پلی را که مناطق تحت کنترل دولت در اطراف تعز را به عدن متصل میکرد، منهدم کردند. اگر حوثیها بتوانند تعز را از دولت یمن تحت پشتیبانی سعودی بگیرند، شهر بندری عدن را از مناطق تحت کنترل دولت مورد حمایت سعودی در شمال جدا خواهند کرد و خطوط تدارکاتی دولت را مختل میکنند.
آیا پیمان مکه از روی کاغذ فراتر خواهد رفت؟
چندین مقام غربی و عربی به میدلایست آی گفتهاند که عربستان سعودی در حال آمادهسازی برای یک کارزار نظامی با شدت بالا برای مقابله با تهاجم حوثیهاست؛ تهاجمی که باعث شده این گروه کنترل تمام خط ساحلی یمن در دریای سرخ را در اختیار بگیرد.
نیروهای یمنی مورد حمایت سعودی در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۶ در داخل یک اردوگاه نظامی در استان حضرموت در جنوب/عکس از خبرگزاری فرانسه
عربستان سعودی حملات هوایی خود علیه حوثیها را افزایش داده است. این گروه روز پنجشنبه اعلام کرد که عربستان در ۲۴ ساعت گذشته ۹۴ حمله هوایی انجام داده است. عربستان سعودی نیز روز پنجشنبه اعلام کرد که ارتش این کشور یک «عملیات هدفگیری با ارزش بالا» را در شهر صنعا انجام داده و ۱۱ هدف را در صعده مورد حمله قرار داده است. این کشور همچنین گفت ۲۷ حمله هوایی، یک «سامانه نظامی یکپارچه» را در تعز هدف قرار دادهاند. حوثیها نیز فرودگاه ریاض را هدف قرار دادهاند.
مهمترین شریک امنیتی عربستان سعودی همچنان ایالات متحده است، اما دولت ترامپ تاکنون نقش علنی و مستقیمی در نبرد با حوثیها ایفا نکرده است؛ هرچند این کشور نیز مانند پاکستان، مشاوران نظامی و سامانههای تسلیحاتی اعزام کرده است. عربستان سعودی در جستوجوی متحدانی برای کمک به مقابله با حوثیهاست و این هفته نیز اقدامی علنی برای ترمیم روابط با امارات متحده عربی انجام داد؛ همسایه این کشور که بر سر حمایت ابوظبی از جنبشهای جداییطلب جنوب یمن، با ریاض در این کشور درگیر شده بود. محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، روز سهشنبه از منصور بن زاید، معاون رئیسجمهور امارات متحده عربی، در ریاض میزبانی کرد.
مسکو طرف کیست؟
در این رابطه به نوشته المانیتور، مسکو با وجود روابط علنی با ریاض، بنا بر گزارشها ادعا شده که از طریق ایران به حملات حوثیها در دریای سرخ کمک کرده است تا فشار بر غرب را فراتر از اوکراین گسترش دهد. دولت روسیه در جنگ تجدیدشده یمن رویکردی دوگانه در پیش گرفته است: از یک سو بهطور رسمی از شورای رهبری ریاستجمهوری (PLC)، یعنی نهاد مورد حمایت عربستان سعودی و بهرسمیتشناختهشده بینالمللی، حمایت میکند و از سوی دیگر همزمان در حال گسترش روابط خود با حوثیهاست.
فیصل بن فرحان بن عبدالله، وزیر امور خارجه عربستان سعودی و سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، روز سهشنبه در مسکو دیدار میکنند/عکس از SPA
این رویکرد به روسیه اجازه میدهد روابط خود را با دولت بهرسمیتشناختهشده یمن حفظ کند، درحالیکه نفوذ خود را در میان حوثیها گسترش میدهد و خود را در موقعیتی قرار میدهد که بتواند از بیثباتی منطقهای و تأثیر آن بر بازارهای جهانی انرژی، منافع راهبردی کسب کند. درحالیکه گزارشهایی درباره حمایت احتمالی روسیه از حوثیها منتشر شده است، حمایتی که بنا بر ادعاها از طریق ایران منتقل میشود، موضع دیپلماتیک علنی کرملین همچنان بهطور محسوسی در حمایت از عربستان سعودی باقی مانده است؛ آن هم در شرایطی که این گروه به عربستان حمله کرده و در منطقه دریای سرخ پیشروی کرده است.
سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه، در ۸ سپتامبر و در جریان سفر فیصل بن فرحان، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، به مسکو بر این موضع تأکید کرد. لاوروف حملات حوثیها به اهداف غیرنظامی در عربستان سعودی را «ناپذیرفتنی» و «معکوسکننده» توصیف کرد.
در ۲۲ سپتامبر، ولادیمیر پوتین، رئیسجمهور فدراسیون روسیه، با محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، تلفنی گفتوگو کرد. در این تماس، دو طرف بر ضرورت آزادی کشتیرانی از طریق تنگه بابالمندب و تنگه هرمز و همچنین ایجاد شرایط لازم برای آغاز یک گفتوگوی سازنده میان طرفهای یمنی تحت نظارت سازمان ملل تأکید کردند. سپس در ۲۵ سپتامبر، لاوروف در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک، سلسله دیدارهای خود را با گفتوگو با عبدالله العلیمی باوزیر، یکی از معاونان شورای رهبری ریاستجمهوری مورد حمایت عربستان سعودی در یمن، به پایان رساند. محور این گفتوگوها اهمیت نزدیکتر کردن طرفهای درگیر به یکدیگر بود.
بازی دوگانه مسکو
با وجود موضع علنی و فزاینده مسکو در حمایت از عربستان سعودی، گزارشها حاکی از وجود رابطهای موازی و بسیار مبهمتر با حوثیهاست؛ از جمله حمایت احتمالی روسیه که از طریق ایران منتقل شده است. والاستریت ژورنال در اکتبر ۲۰۲۴ گزارش داد که روسیه دادههای ماهوارهای مربوط به هدفگیری را در اختیار حوثیها قرار داده است. ادعا شده که این دادهها از طریق ایران به یمن منتقل شدهاند، هرچند ایران چنین ادعایی را تأیید نکرده است. این گزارش حاکی بود که مسکو در پی تحمیل هزینه به غرب و نشان دادن توانایی خود برای گسترش فشارها فراتر از اوکراین بوده است.
شهر بندری حدیده در یمن که تحت کنترل حوثیها است/عکس از خبرگزاری فرانسه
این رویکرد ظاهراً دومسیره کمک میکند توضیح داده شود که چرا افزایش تماسهای روسیه و عربستان سعودی نتوانسته نگرانی محافل دیپلماتیک غربی درباره رابطه مسکو با حوثیها را برطرف کند. روسیه میتواند در عرصه عمومی روابط نزدیک خود با ریاض را حفظ کند و از تلاشهای دیپلماتیک برای پایان دادن به جنگ یمن حمایت کند، درحالیکه بنا بر این گزارشها، همزمان از روابط خود با ایران برای تقویت تواناییهای نظامی حوثیها استفاده میکند.
رویکرد مسکو در قبال یمن همچنین ظاهراً تحت تأثیر محدودیتهای دیپلماتیک قرار دارد. از آنجا که تعامل منطقهای روسیه، از جمله برنامههای این کشور برای احیای حضور دیپلماتیک خود در عدن، به شناسایی دولت مورد حمایت جامعه بینالمللی وابسته است، مسکو بهطور رسمی در کنار شورای رهبری ریاستجمهوری مورد حمایت عربستان قرار میگیرد؛ بنابراین حمایت علنی آن از دولت یمن و درخواستهای مکررش برای دستیابی به یک راهحل سیاسی، بیش از آنکه بازتابدهنده نفوذ تعیینکننده روسیه در میدان باشد، نشاندهنده واقعیتهای حقوقی و نهادی است.
ریشههای عمیق روسیه در یمن
روابط دیرینه یمن با اتحاد جماهیر شوروی باعث شد مسکو در سراسر طیف سیاسی این کشور روابطی داشته باشد. پس از فروپاشی گفتوگوی ملی در سال ۲۰۱۴، حوثیها، هواداران علی عبدالله صالح، رئیسجمهور پیشین یمن، و دیگر گروهها، روسیه را بهعنوان میانجی احتمالی در نظر گرفتند؛ اما مسکو سیاست خود را بر مشروعیت رسمی دولت متمرکز کرد و از عبدربه منصور هادی، رئیسجمهور انتقالی یمن، حمایت کرد.
پیش از سال ۱۹۹۰، یمن به دو کشور شمالی (جمهوری عربی یمن) و جنوبی (جمهوری دمکراتیک خلق یمن) تقسیم شده بود که تقریباً شمال و جنوب این کشور را در بر میگرفتند/طرح از میدلایست آی
با از دست دادن کنترل هادی و فرار او از کشور، حمایت روسیه از او باعث شد جایگاه مسکو نزد دیگر گروهها تضعیف شود. بااینحال، مسکو همچنان رویکردی دوگانه در پیش گرفت؛ دولت هادی را به رسمیت میشناخت، اما همزمان ارتباط خود را با حوثیها و صالح حفظ کرد.
پس از کشته شدن صالح در سال ۲۰۱۷ و انتقال سفارت روسیه از صنعا، این روابط تضعیف شد، اما تماسها با حوثیها ادامه یافت. پس از حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، روابط دو طرف عمیقتر شد؛ حوثیها حمایت خود را از مسکو ابراز کردند و جمهوریهای خودخوانده «مردمی» دونتسک و لوهانسک را به رسمیت شناختند. بااینحال، تا سال ۲۰۲۶، ادبیات رسمی روسیه بار دیگر به سمت تعامل با دولت بهرسمیتشناختهشده بینالمللی یمن تغییر کرد؛ زیرا مسکو در پی حفظ روابط خود با کشورهای خلیج فارس بود.
یک منبع دیپلماتیک در مسکو به المانیتور گفت: «برای مسکو بسیار مهم است که سیاست موازنهگرانهاش در یمن به روابط با بازیگران اصلی خلیج فارس، امارات متحده عربی و عربستان سعودی، لطمه نزند. دقیقاً به همین دلیل است که دیپلماسی روسیه تلاش میکند اطمینان حاصل کند که موضعش در قبال یمن بهعنوان اقدامی علیه پادشاهیهای عربی تلقی نشود، زیرا هرگونه حمایت علنی از حوثیها به معنای از دست دادن روابط با عربستان سعودی و امارات متحده عربی خواهد بود.»
روسیه چه میخواهد؟
یک دیپلمات دیگر روس به المانیتور گفت که برخی در مسکو بر این باورند که حوثیها ممکن است برای افزایش هزینه بازگشت به مذاکرات، سطح تنش را بالا ببرند؛ اقدامی که میتواند فرصتی برای روسیه ایجاد کند تا خود را بهعنوان میانجی مطرح کند و برای کاهش تنشها فشار بیاورد. بااینحال، این دیپلمات هشدار داد که ممکن است انتظارات درباره چنین نقشی بیش از اندازه باشد.
محمد بن سلمان آل سعود و ولادیمیر پوتین در روز افتتاحیه نشست سران گروه ۲۰ در کاستا سالگوئرو، در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۸، در بوئنوس آیرس، آرژانتین/عکس از گتی ایمجز
یک منبع دیپلماتیک سوم که با تماسهای روسیه درباره یمن آشنایی دارد، موضع مسکو را عمداً دوپهلو توصیف کرد. به گفته این منبع، نمایندگان روسیه در گفتوگوهای خصوصی با مقامهای سعودی، اقدامات حوثیها را برای حفظ روابط با ریاض محکوم میکنند؛ اما مسکو در عرصه عمومی این انتقادها را محدود نگه میدارد تا به روابط خود با ایران آسیب نزند.
این منبع احتمال دریافت کمک محدود حوثیها از طریق کانالهای اطلاعاتی روسیه را رد نکرد، اما استدلال کرد که هرگونه چنین حمایتی احتمالاً بیشتر با هدف نشان دادن توانایی روسیه انجام شده تا اینکه بخشی از یک راهبرد نظامی گستردهتر باشد.
به گفته این منبع، موضع روسیه در یمن گاهی با موضع عمان مقایسه میشود: هر دو کشور با اتهام حمایت از حوثیها مواجه بودهاند، در حالی که همزمان کانالهای ارتباطی خود را با چندین طرف درگیر حفظ کردهاند. این منبع گفت که در مورد مسکو، اولویت این است که طرفهای درگیر را دوباره به یک روند سیاسی بازگرداند، یک کانال دیپلماتیک برای کاهش تنش حفظ کند، از کشتیرانی غیرنظامی در تنگه بابالمندب محافظت کند و از گفتوگوی ملی تحت رهبری سازمان ملل حمایت کند.
این مسئله به توضیح سیاست موازنهگرانه روسیه کمک میکند: اطمینان دادن به ریاض از طریق تعامل آشکار با شورای رهبری ریاستجمهوری، در حالی که تماسهای آرامتر و کمسروصداتری با حوثیها و گروههای جنوب یمن حفظ میشود.
توهم سودهای نفتی
افزایش تنشها در دریای سرخ و اختلال در عرضه نفت خاورمیانه، شرایط مساعدی برای صادرکنندگان نفت روسیه، از جمله روسنفت و لوکاویل، ایجاد کرده است؛ زیرا قیمتهای بالاتر جهانی و تداوم تقاضا در آسیا از درآمدهای صادراتی حمایت میکنند. اما سود حاصل برای اقتصاد روسیه و بودجه دولت بسیار پیچیدهتر از این است.
هدف قرار دادن نفتکش خام «خیوس لیون» با پرچم لیبریا توسط شناورهای سطحی بدون سرنشین در دریای سرخ در ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۴/عکس از مرکز رسانهای انصارالله
روسیه نتوانسته بهطور کامل از افزایش قیمت نفت بهرهبرداری کند، زیرا حملات پهپادی اوکراین بهطور فزایندهای بخش پالایش نفت این کشور را مختل کرده است. درآمدهای بودجهای روسیه از نفت و گاز در ماه اوت بهشدت کاهش یافت و صادرات محصولات پالایششده نیز کاهش پیدا کرد. به گزارش رویترز، در ماه سپتامبر، نیمی از شش پالایشگاه بزرگ روسیه که دیزل تولید میکنند، پس از حملات پهپادی، تولید خود را به میزان قابل توجهی کاهش دادند یا بخشی از فعالیتهای خود را متوقف کردند.
نتیجه، تصویری ترکیبی است: قیمتهای بالای نفت خام میتواند صادرکنندگان روسی و درآمدهای ارزی آنها را تقویت کند، اما آسیب به پالایشگاهها، کاهش صادرات محصولات پالایششده و افزایش هزینه حمایت از بازار داخلی سوخت، بخشی از این منافع را خنثی میکند.
این مسئله این استدلال را که سود اقتصادی محرک سیاست مسکو در یمن است، پیچیده میکند. روسیه ممکن است از اختلال در دریای سرخ و افزایش قیمت نفت منتفع شود، اما احتمالاً این منافع پیامد بحران هستند، نه دلیل رویکرد کرملین در قبال حوثیها.