اکوایران: شارلوت هاوارد، سردبیر بخش آمریکای هفتهنامه اکونومیست، در تحلیلی با عنوان «فصل آخر داستان ترامپ» تصریح داشته است: «منتقدان دونالد ترامپ از سالها قبل پایان او را پیشبینی کردهاند. پس از حمله به ساختمان کنگره در ششم ژانویه ۲۰۲۱، مفسران فاکس نیوز پیشبینی کردند ترامپ از نظر سیاسی تمام شده است و جمهوریخواهان از او در رقابت دیگری برای کاخ سفید حمایت نخواهند کرد. دموکراتها گفتند که هرگز نباید اجازه یابد دوباره نامزد شود. با این حال، ترامپ در سال ۲۰۲۴ دوباره به ریاستجمهوری انتخاب شد و از آن زمان طوری حکومت کرده که گویی علاقه رأیدهندگان به او بیقید و شرط است. اما اینگونه نیست. در سوم نوامبر، رأیدهندگان با دادن بزرگترین پیروزی کنگرهای به دموکراتها در ۵۰ سال گذشته، او را رد کردند. تاکر کارلسون، پادکستر منتقد ترامپ گفت: میتوانید آن را روی تقویم خود علامت بزنید. ترامپیسم تمام شد.»
به گزارش ایسنا، هاوارد با تاکید بر اینکه «این ارزیابی، باز هم زودهنگام است» خاطر نشان میسازد: «ترامپیسم تا زمانی که ترامپ رئیسجمهور است نمیتواند تمام شود. اما داستان ترامپ واقعاً در حال ورود به فصل پایانی خود است. به نظر میرسد رأیدهندگان خوششان نمیآید که وعده پایان جنگهای بیپایان و کاهش قیمتها را بدهید و سپس درگیری بیپایانی راه بیندازید که قیمتها را بالا ببرد.
انتصاب استیون میلر به عنوان رئیس ستاد کارکنان کاخ سفید، «فریاد جنگ» ترامپ در برابر کنگره تحت کنترل دموکراتها است.
دو قطبی سیاسی کنونی در آمریکا نشان از یک «دولت تقسیم شده» است. یک دولت تقسیم شده تصویب قوانین را برای رئیسجمهور دشوارتر میکند، اما ترامپ ترجیح میدهد برنامه خود را از طریق فرمانهای اجرایی پیش ببرد؛ او در کمتر از دو سال بیش از آنچه باراک اوباما در هشت سال صادر کرد، فرمان اجرایی صادر کرده است. کسانی که امید داشتند ترامپ باقی دوران خود را صرف «تزیین ایستگاههای متروی واشنگتن با لوستر» کند، باید با اعلامیه ششم نوامبر مبنی بر انتصاب استیون میلر به عنوان رئیس ستاد کارکنان، «به خود بیایند». میلر «یک ملیگرای ستیزهجو» است و «به ندرت انتصابی تا این حد آشکارا یک فریاد جنگ بوده است» .
سیاست خارجی: اوکراین و ایران
اکونومیست نوشته است: « ترامپ مشتاق خواهد بود که اثر خود را به جا بگذارد، چه از طریق توافقهای منطقی و چه توافقهای نسنجیده، به ویژه در مورد اوکراین و ایران. متحدان سابق نمیخواهند ترامپ را تحریک کنند، اما اگر در برابر او منفعل و تسلیم باشند، با پیامدهای سیاسی روبرو خواهند شد، به ویژه با توجه به این نکته که قدرت ترامپ رو به کاهش است. دشمنان آمریکا به طور فزایندهای جسورتر خواهند شد و ممکن است بحرانی را تسریع کنند که ترامپ و کارکنان رو به تضعیفش برای آن آماده نیستند. »
شکاف در جنبش ماگا
نویسنده پیشبینی میکند ترامپ با نبردی متفاوت اما همزمان شدید بر سر جنبش منسوب به خود یعنی «ماگا» (آمریکا را دوباره با عظمت کنیم» روبرو میشود؛ نبردی که در جریان آن وفاداران به ترامپ با اعضای متعصب ماگا بر سر انتخابات آینده میجنگند و تلاش خواهند کرد راهشان را از ترامپ جدا کنند. اعضای متعصب ماگا استدلال خواهند کرد که جنبش آنها شکست نخورده، بلکه ترامپ در پایبندی به جنبش آنها به ویژه با همسویی بیش از حد با رژیم صهیونیستی، راهاندازی جنگ علیه ایران و افزایش قیمتها شکست خورده است. پاسخ به شکست جمهوریخواهان، از نظر اعضای ماگا، رد ملیگرایی یا پوپولیسم نیست، بلکه دو برابر کردن آن است. این به معنای درخواست محدودیتهای مهاجرتی بیشتر و پایان سریع جنگ ایران خواهد بود .
اکونومیست: ترامپ در فصل پایانی خود «اردک لنگ» نیست، «پرنده خشمگین» است.
اکونومیست تنش در روابط ترامپ و معاونش، ونس را در ۲۰۲۷ محتمل میداند.
نامزدهای بالقوه جمهوریخواهان برای ریاست جمهوری
به نوشته اکونومیست، نامزدهای احتمالی ریاستجمهوری در حزب جمهوریخواه مانند جیدی ونس، معاون فعلی رئیسجمهور، و ران دیسانتیس، فرماندار در حال کنارهگیری فلوریدا، تلاش خواهند کرد خود را وارثان واقعی ماگا معرفی کنند. ونس پس از انتخابات میاندورهای، «از بابت محکومیت سیاستهای رئیسش دیگر تعارف را کنار گذاشت». قانون اساسی، ترامپ را از برکناری معاونش منع میکند، اما «هیچ ممنوعیت قانون اساسی برای برگزاری کنفرانسهای خبری وجود ندارد که در آن رئیسجمهور معاون خود را در حالی که عرق میریزد، مورد هجمه قرار دهد.»
هاوارد در پایان این تحلیل نتیجه میگیرد: «ترامپ ممکن است در مسیر خروج باشد، اما او خروج آرام و بیسروصدایی نخواهد داشت».