تمام جوامعی که توانستند خود را به جمع کشورهای توسعهیافته برسانند یا حداقل نزدیک آنها شوند، از یک استراتژی معین برخوردار بودند. اما آیا میتوان ادعا کرد که ایران هم توانسته به استراتژی مدنظر خود دست پیدا کند یا دست کم در راستای آن حرکت کند؟
در پنجمین کنفرانس حکمرانی و سیاستگذاری عمومی یک پنل ویژه با نام «الگوی بهینه حکمرانی تحول و پیشرفت ایران» برگزار و در آن به مسیری که ایران باید برای رسیدن به توسعه طی کند پرداخته شد.
در مورد اینکه برای برونرفت از وضعیت بحرانی کنونی اقتصاد چه کاری باید انجام داد، ایدهها و راهحلهای بسیاری مطرح شده است.
وقتی صحبت از سیاستهای کلان میشود اکثر افراد غیر متخصص تصور میکنند که در این روش جزئیات حذف میشود و دیگر فاقد اهمیت نیستند.
ایران سالیان سال است که گرفتار آفت اقتصاد دستوری است.
یکی از جملاتی که بارها توسط طرفداران اقتصاد دستوری برای دفاع از موضع خود استفاده شده این است که اگر همین اندک رفاه هم باقی مانده به لطف دخالتهای دولت است و در صورت خروج دولت از اقتصاد، همین بنای کج هم خراب میشود.
توازن قدرت میان سیستم حکمرانی و جامعه در هر کشور متفاوت است. در اکثر کشورهای توسعه یافته و پیشرفته هر دو بخش قدرتمند و متوازن هستند. اما در برخی از جوامع زور یک طرف بر دیگری میچربد. در چنین کشورهایی نیز توسعه دست یافتنی است اما این مسیر خالی از…
توسعه یافتگی آمال و آرزوی هر سیستم حکمرانی در دنیا است. ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست. اما با وجود تمام تلاشهایی که در این راستا صورت گرفته، رسیدن به توسعه یافتگی بیشتر شبیه به یک رویا شده است.
اگر دقت کرده باشیم وقتی در عرصه سیاست یک موفقیت بزرگ به دست میآید بخش زیادی از افراد سعی می کنند با دلیل و مدرک ثابت میکنند که در این پیروزی سهم بسزایی داشتهاند. اما کافیست که یک شکست اتفاق افتد. تقریبا همه آنرا به عوامل بیرونی نسبت میدهند و…
دژاوو یا آشناپنداری حالتی از ذهن است که فرد پس از مشاهده یک صحنه احساس میکند که قبلا آن را دیده است.
