به گفته او، در چنین فضایی افق سرمایهگذاری کوتاه میشود، محاسبات ریسک اعتبار خود را از دست میدهد و بازیگران اقتصادی تصمیمهای بزرگ را به تعویق میاندازند؛ وضعیتی که در آن منطق بقا جای منطق بهینهسازی را میگیرد.
عبده تبریزی نشانههای این تعلیق را در گرایش مردم به طلا و ارز، کاهش توان وامدهی بانکها، عقبنشینی دولت به دلیل کسری بودجه و افت فعالیت نهادهای نوین مالی دانست. او معتقد است بازار سرمایه در این شرایط نمیتواند نقش تأمینکننده منابع کلان را ایفا کند، اما میتواند با طراحی ابزارهای منعطف، بخشی از نقدینگی سرگردان را به سمت تولید هدایت کند.
وی بورس کالای ایران را بستری مهم برای پیوند نیاز بنگاهها به نقدینگی و نیاز سرمایهگذاران به حفظ ارزش دارایی دانست و در نهایت، مردمیسازی واقعی شرکت ملی نفت و تبدیل آن به یک هلدینگ بزرگ سهامی عام با مالکیت شفاف را بزرگترین اصلاح نهادی برای خروج از وضعیت تعلیق و بازتعریف مسئولیت اقتصادی شهروندان عنوان کرد.
