او با بیان اینکه در این سند، چین بهعنوان «بزرگترین دشمن آمریکا» معرفی شده است، افزود: نکته قابلتوجه آن است که ترامپ در حاشیه همین سند، بهصراحت از رؤسایجمهوری پیشین آمریکا انتقاد میکند و آنان را مسئول قدرتگیری چین میداند.
پاکآیین تصریح کرد که در نگاه ترامپ، اگر این سیاستها در گذشته مهار میشد، چین امروز به جایگاه کنونی خود بهعنوان رقیب و دشمن اصلی آمریکا نمیرسید.
به باور این کارشناس سیاست خارجی، این چارچوب ذهنی ترامپ صرفاً محدود به چین نیست و میتوان رد آن را در نگاه او به سایر کشورها، از جمله ایران، نیز مشاهده کرد.
او تأکید کرد: ترامپ نماینده نوعی تفکر ساختاری در سیاست آمریکا است که بر این باور است سیاستهای تعاملگرایانه گذشته، موجب تقویت رقبای واشنگتن شدهاند و اکنون باید با رویکردی سختگیرانهتر، این روند معکوس شود.
پاکآیین تاکید کرد که همین نگاه، در سیاستهای دولت ترامپ در قبال ایران نیز قابل ردیابی است؛ نگاهی که تعامل و توافق را نه بهعنوان ابزار مدیریت بحران، بلکه بهعنوان عاملی برای تقویت طرف مقابل تلقی میکند.