در برنامه یازدهم «دایره» به یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌های این سال‌های اقتصاد ایران پرداختیم: در دوره‌ای که تورم بالا به وضعیت مزمن تبدیل شده، بازار سرمایه کجای این معادله ایستاده و سرمایه‌گذار باید پرتفوی خود را چگونه بچیند؟

در این برنامه با اجرای علی جبل‌عاملی و با حضور احسان مرادی، مدیرعامل تأمین سرمایه لوتوس پارسیان و مهدی دلبری، مدیرعامل سبدگردان هیوا تلاش کردیم تصویر دقیق‌تری از رفتار بازار در فضای تورمی ارائه دهیم. فضایی که در آن بزرگ شدن اعداد فروش کافی نیست و کیفیت سودآوری، ساختار ترازنامه و توان عبور از شوک‌های سیاستی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. بازاری که در ظاهر با رشد اسمی قیمت‌ها همراه است، اما در مقیاس دلاری، همگام با تورم حرکت نکرده است.

 در این برنامه مطرح شد که بازدهی دلاری بورس در سال‌های اخیر نتوانسته به اندازه رشد سطح عمومی قیمت‌ها افزایش پیدا کند؛ موضوعی که فاصله میان «رشد عددی» و «رشد واقعی» را به پرسشی جدی برای فعالان بازار تبدیل کرده است.

در این میان تأکید شد که حدود ۱۰۰ شرکت بزرگ بازار سرمایه توانسته‌اند بازدهی متناسب و حتی فراتر از اوراق درآمد ثابت ثبت کنند، نشانه‌ای از آن‌که همچنان بخش‌هایی از بازار ظرفیت خلق ارزش دارند، حتی اگر شاخص کل در مقاطعی کمتر از انتظار حرکت کرده باشد.

جمع‌بندی کارشناسان برنامه نیز روشن بود: در اقتصادی که نرخ تورم از نرخ بهره پیشی گرفته است، بدهی با نرخ پایین‌تر از تورم می‌تواند به یک اهرم تبدیل شود و سرمایه‌گذاری در دارایی‌هایی با بازدهی بالاتر از تورم، جایگزین نگهداری منابع در ابزارهای کم‌بازده شود. البته به شرط آن‌که ریسک‌ها سنجیده و پرتفوی با نگاه به تاب‌آوری و تنوع چیده شود.