طنین جنگ بزرگ خاورمیانه تا شرق دور؛ آیا ترامپ پس از ایران و ونزوئلا به جنگ کره شمالی می‌رود؟

به گزارش اکوایران،  پس از حمله آمریکا به ایران و ونزوئلا و تکرار یک سناریو یعنی هدف گرفتن رهبری کشور، این ذهنیت در میان مقامات کره شمالی به وجود آمده که نکند گزینه بعدی آنها باشند. با این حال می توان از دل تحلیل این رویدادها نگاهی به تاریخچه روابط میان واشنگتن و کره شمالی داشت و دید آیا ممکن است این کشور هسته‌ای با موشک‌های فوق سنگین نیز دچار چنین اتفاقی شوند؟

چرخش سریع از دیپلماسی به زور و نگرانی در پیونگ یانگ

به نوشته سی‌ان‌ان،  رسانه‌های دولتی کره‌شمالی آمریکا و اسرائیل را به اتهام "جنگ علیه ایران" محکوم کردند، اما هدف گرفتن رهبری کشور را گزارش نکردند. 

در واقع, کیم جونگ اون، رهبر کره‌شمالی ممکن است از خود بپرسد که آیا زمان آن رسیده‌است که تلفن را بردارد و به دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا زنگ بزند. همانطور که آمریکا و اسرائیل با مبارزات نظامی خود که خاورمیانه را به بحران تبدیل کرد، ادامه می‌دهند؛ کیم و دایره کوچک حزب و مقامات نظامی که بر امنیت ملی نظارت می‌کنند بدون شک تمام جنبه‌های عملیات نظامی آمریکا را تحلیل می‌کنند و آن‌ها قطعا به توانایی ترامپ برای چرخش سریع از دیپلماسی به زور توجه می‌کنند. 

انتظار می‌رود ترامپ در اواخر این ماه به آسیا بازگردد تا با شی رهبر چین دیدار کند. در حالی که هیچ خبری از هیچ برنامه‌ای برای ملاقات با کیم در منطقه وجود ندارد، به باور چاد کارول، موسس و مدیر عامل گروه ریسک کره، او این کار را نمی‌کند. کارول گفت: اگر من کیم جونگ بودم علاقه شدیدی به شرکت در برخی از مذاکرات با ترامپ در سال جاری داشتم، حتی اگر آن‌ها سطحی باشند.

رزمایش نمایشی برای یک زنگ خطر

مطمئنا کیم و حلقه داخلی او این نکته را نادیده گرفته نخواهد گرفت که بیش از دو ماه پیش نیروهای ویژه ایالات‌متحده نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، را به طرز عجیبی دستگیر کردند. در آن زمان کره‌شمالی با پرتاب موشکی که برخی تحلیلگران حدس می‌زدند می‌تواند با دستگیری مادورو مرتبط باشد، سریعا پاسخ داد. در روز چهارشنبه کیم یک آزمایش موشک کروز از ناوشکن new Hyon کره‌شمالی را پیش از راه‌اندازی آن نظارت کرد، اگرچه هنوز مشخص نیست که آیا نمایش قدرت نظامی به جنگ در ایران مرتبط است یا خیر.

پس از حمله آمریکا به عراق در سال 2003 و رئیس‌جمهور سابق جرج دبلیو بوش، بوش کره‌شمالی را به اصطلاح محور شرارت قرار داد و سپس کیم جونگ ایل رهبر آن به مدت چند هفته از نظر عمومی ناپدید شد. هنگامی که او دوباره ظاهر شد، عموم حضور عمومی‌اش در مکان‌های نظامی بود. چاد کارول می‌گوید: تاثیر این پیام (در سال 2003) این بود که ترس اولیه وجود داشت. کارول گفت: من فکر می‌کنم که وضعیت اکنون اساسا متفاوت است. کیم جونگ پیش از این ظاهر عمومی داشته‌است. پس واضح است که پنهان نمی‌شود. او گفت: فرماندهی گارد کره‌شمالی و ارگان‌های امنیتی داخلی اکنون هر جنبه از عملیات ایران را تشریح خواهند کرد تا اتفاق ایران تکرار نشود.

همه تدابیر برای یک رهبر

ارزیابی‌های جاسوسی کره‌جنوبی و آمریکا مدت‌ها کره‌شمالی را به عنوان یکی از دقیق‌ترین سیستم‌های حفاظت از رهبر در جهان توصیف کرده‌اند و پیونگ یانگ چندین دهه است که حفاظت لایه‌ای را تصفیه کرده‌است. در آخرین فیلم رسانه‌ای دولتی از گردش‌های عمومی کیم دیده می‌شود که پرسنل امنیتی در اطراف او جمع شده‌اند و برخی از آن‌ها سپرهای بالستیک مشخصی را حمل می‌کنند که برای آشکار شدن در هنگام تیراندازی طراحی شده‌اند.

ناظران می‌گویند که امنیت کیم با تاکتیک‌های آشنایی مانند کاروان موتوری تله گیر, تغییرات ناگهانی محل برگزاری و حلقه‌های امنیتی لایه‌ای تقویت شده‌است. اعتقاد بر این است که در اعماق پنهان پیونگ یانگ و در کوه‌های وسیع کره‌شمالی امکانات زیرزمینی گسترده و مکان‌های فرماندهی جایگزین ساخته‌شده برای اطمینان از ایمنی و تداوم رهبری در طول لحظات بحران وجود دارد.

کیم دلایل زیادی برای اطمینان بیشتر از پدرش در سال 2003 دارد. اعتقاد بر این است که کره‌شمالی ده‌ها کلاهک هسته‌ای تشکیل داده‌است, حقیقتی که اساسا معادله استراتژیک را تغییر می‌دهد. برخلاف ایران یا ونزوئلا (یا لیبی)، کره‌شمالی ادعا می‌کند که دارای سلاح‌های هسته‌ای عملیاتی و سیستم‌های تحویل است که قادر به رسیدن به جایی در سرزمین اصلی ایالات‌متحده هستند - اگرچه هرگز به طور کامل آزمایش نشده‌اند. از زمانی که پیونگ یانگ حق استفاده انحصاری از قدرت هسته‌ای را در قانون تدوین و وضعیت هسته‌ای خود را برگشت‌ناپذیر اعلام کرد، چندین سال گذشته‌است. 

بازدارندگی هسته ای کره شمالی

کارول گفت که توانایی کره‌شمالی برای قرار دادن "کلاهک‌های هسته‌ای تاکتیکی یا حتی استراتژیک" در موشک‌های خود اساسا حساب ریسک هر دشمن را تغییر می‌دهد. اما او افزود که بازدارندگی ایمنی را تضمین نمی‌کند. درگیری‌های اخیر نشان داده‌است که سرویس‌های اطلاعاتی مدرن تا چه حد می‌توانند به دشمنان نفوذ کنند، اهداف را شناسایی کنند، ارتباطات را مختل کنند و با سرعت از دفاع جلوگیری کنند. در فوریه 2019، شاهد ورود کیم به ویتنام با قطار زرهی برای دومین نشست خود با ترامپ بودیم. به گفته منابع آگاه، در آن زمان مقامات کره‌شمالی معتقد بودند که معامله نزدیک است. 

سال گذشته، نیویورک تایمز گزارش داد که در همان دوره نیروهای دریایی آمریکا ظاهرا یک ماموریت مخفی ناکام در کره‌شمالی انجام دادند که منجر به مرگ غیرنظامیان شده‌است. دولت آمریکا این گزارش را علنا تایید نکرده است. اگر این گزارش درست باشد، بر واقعیت سخت تاکید می‌کند: دیپلماسی، جمع‌آوری اطلاعات یا برنامه‌ریزی احتمالی را به حالت تعلیق در نمی‌آورد. به نظر می‌رسد که ایران الگوی مشابهی را تجربه کرده‌است. درس کیم این است که دیپلماسی خطر رویارویی را از بین نمی‌برد.

سرباز در برابر غذا

بعد از آخرین دیدار با ترامپ، درگیری با واشنگتن به تدریج کمرنگ شد و آزمایش سلاح در نهایت با شتاب در طول دوره ریاست‌جمهوری جو بایدن ازسر گرفته شد. سپس محور قاطع کیم به سوی مسکو آمد. زمانی که جنگ روسیه در اوکراین انزوای مسکو در غرب را عمیق‌تر کرد، پیونگ یانگ این فرصت را غنیمت شمرد و کیم دو بار با ولادیمیر پوتین، ملاقات کرد و آنچه را که اکنون هر دو کشور آن را یک مشارکت استراتژیک سودمند و تبادلی می‌نامند تقویت کرد و سودمندی دو جانبه را تقویت کرد.  کیم با تامین موشک توپخانه موافقت کرد و هزاران سرباز را برای حمایت از تلاش‌های جنگی روسیه مستقر کرد. در عوض، تحلیلگران می‌گویند که پیونگ یانگ غذا، سوخت و فن‌آوری نظامی حساس را همراه با داده‌های میدان جنگ دریافت کرده‌است که به کره‌شمالی کمک می‌کند سلاح‌های خود را اصلاح کند.

برخی بر این باورند که واقعیت می‌تواند کیم را به ترامپ بازگرداند. رابطه آن‌ها همیشه غیر معمول بوده‌است. در سنگاپور در سال 2018، کیم و ترامپ یک پیاده‌روی خصوصی در باغ انجام دادند و حتی لیموزین‌های زرهی را مقایسه کردند. ترامپ بعدها از "نامه‌های زیبا" کیم اعریف کرد و به طور مشهوری در یک تجمع گفت: "ما عاشق شدیم.  در کنگره حزب نهم کارگران کره‌شمالی در اواخر فوریه , کیم یک گشایش باریک برای گفتگو با واشنگتن باقی گذاشت و هر گونه تغییر حالت در روابط با پذیرش وضعیت کره‌شمالی به عنوان یک دولت مسلح هسته‌ای را به ما پیوند داد. کیم گفت که هیچ دلیلی وجود ندارد که این دو کشور بتوانند خوب پیش روند, اما تنها اگر ایالات‌متحده آنچه را که او آن را "سیاست خصمانه" می‌نامد را پس بگیرد و به وضعیت هسته‌ای کره‌شمالی که در قانون اساسی آن وضع شده‌است احترام بگذارد.