عباس ملکی، دیپلمات پیشین در گفتگو با «گفتگوی استراتژیک» گفت: وقتی با رسانههای خارجی صحبت میشود، آنها میگویند اجازه دهید بیاییم ایران و گزارش تهیه کنیم؛ اما اغلب این امکان فراهم نمیشود.
نتیجه چه میشود؟ شبکههایی مانند الجزیره یا رسانههای غربی، گزارشهای خود را از واشنگتن، لندن یا تلآویو پخش میکنند، اما سهم ایران در این روایتها بسیار کمرنگ است؛ گاهی خبرنگاری از نقطهای خارج از ایران درباره ایران گزارش میدهد، در حالی که میتواند از تهران گزارش تهیه کند.
وی بیان کرد: اینها نیاز به مدیریت دارد. اگر ما حرف حق داریم، باید بتوانیم آن را مدیریتشده و حرفهای به دنیا منتقل کنیم. صرف داشتن استدلال کافی نیست؛ باید امکان دیده شدن و شنیده شدن آن را هم فراهم کرد. این بخشی از همان دیپلماسی عمومی و رسانهای است که امروز اهمیتش کمتر از میدان سیاست رسمی نیست.
