بازار سرمایه ایران در پی شوک ژئوپلیتیک ناشی از حمله آمریکا و اسرائیل در ۹ اسفند ۱۴۰۴، یکی از پرتنشترین دورههای خود را تجربه کرد؛ جایی که معاملات در نیمه نخست روز متوقف و در نهایت کل بازار به حالت تعلیق درآمد. با گذشت حدود یک هفته، سیاستگذار تصمیم گرفت بازگشایی را بهصورت تدریجی آغاز کند؛ ابتدا صندوقهای درآمد ثابت و سپس صندوقهای کالایی به چرخه معاملات بازگشتند.
در نخستین روز بازگشایی، صندوقهای درآمد ثابت با خروج سنگین نقدینگی حدود ۷ همتی مواجه شدند؛ رقمی که در نگاه اول نگرانکننده به نظر میرسید، اما در بستر ورودهای قابل توجه ماههای قبل، چندان دور از انتظار نبود. این روند اما دوام چندانی نداشت و بهتدریج جای خود را به ورود پول داد؛ بهطوری که در ۵ فروردین ۱۴۰۵، شاهد ورود حدود ۳ همت نقدینگی به این صندوقها بودیم.
در سوی دیگر، صندوقهای طلا شرایط متفاوتتری را پشت سر گذاشتند. فشار فروش سنگین در روزهای ابتدایی بازگشایی، صفهای فروش گستردهای ایجاد کرد و نشان از رفتار هیجانی سرمایهگذاران داشت. با این حال، با فروکش کردن فضای نااطمینانی، این صندوقها نیز به تعادل نسبی رسیدند و در آغاز سال جدید نشانههایی از بازگشت اعتماد در آنها دیده شد.
