حملات اخیر به تأسیسات آلومینیوم در امارات و بحرین، نشانهای از ورود تنشهای منطقهای به فاز جدیدی است؛ جایی که جنگ دیگر فقط در میدان نظامی جریان ندارد، بلکه زنجیرههای تأمین جهانی را هم هدف گرفته است.
پس از حمله به صنایع فولاد ایران، پاسخ متقابل با هدفگیری مراکز مهم تولید آلومینیوم در خلیج فارس انجام شد؛ صنایعی که نقش کلیدی در تأمین مواد اولیه هوافضا دارند. این در حالی است که منطقه خلیج فارس حدود ۹ درصد از تولید جهانی آلومینیوم را در اختیار دارد و هرگونه اختلال در آن، بازار جهانی را تحت فشار قرار میدهد.
همزمان با محدود شدن مسیرهای صادراتی و افزایش ریسک ژئوپلیتیک، قیمتها نیز واکنش نشان دادهاند و پریمیوم آلومینیوم در آمریکا به رکورد رسیده است. مجموع این تحولات نشان میدهد که درگیریها از سطح نظامی عبور کرده و به جنگی اقتصادی تبدیل شده؛ جنگی که پیامدهای آن فراتر از منطقه و در بازارهای جهانی قابل مشاهده است.
