بحث درباره «پایان دلار» این روزها داغ‌تر از همیشه است، مخصوصاً با خبرهایی درباره فروش نفت با ارزهایی غیر از دلار. اما واقعیت پیچیده‌تر از این روایت‌های ساده است. قدرت دلار فقط به «پترودلار» وابسته نیست؛ ریشه آن به شکل‌گیری بازار یورودلار در دهه ۱۹۵۰ برمی‌گردد، جایی که دلار به یک ابزار مالی جهانی تبدیل شد.

 امروز، شبکه‌ای از بانک‌ها، بازارهای اعتباری و سیستم‌های تسویه بین‌المللی، ستون‌های اصلی این سلطه را تشکیل می‌دهند. حتی اگر بخشی از تجارت نفت با ارزهای دیگر انجام شود، تا زمانی که این زیرساخت عظیم مالی بر پایه دلار کار می‌کند، جایگاه آن به‌سادگی تضعیف نخواهد شد. آمارها هم همین را می‌گویند: سهم بالای دلار در تجارت جهانی، ذخایر ارزی و بازار فارکس همچنان پابرجاست. شاید در آینده ارزهایی مثل یوان یا یورو سهم بیشتری بگیرند، اما تغییر واقعی زمانی رخ می‌دهد که کل این شبکه مالی دگرگون شود—چیزی که فعلاً نشانه‌ای از آن دیده نمی‌شود.