آمارها نشان میدهد کشور از نظر تعداد مقالات، رتبه دوم منطقه را دارد، اما نرخ رشد تولید علم از میانگین جهانی پایینتر است و سهم ایران در کنفرانسهای معتبر بینالمللی تنها ۳ درصد گزارش شده. در کسبوکارها، ۲۷ درصد از هوش مصنوعی استفاده میکنند، ولی این عدد ۷ سال از جهان عقبتر است و بیشتر به کاربردهای ساده و مولد محدود میشود.
بازار هوش مصنوعی ایران حدود ۹۰ میلیون دلار برآورد شده که سهم ناچیزی از تولید ناخالص داخلی دارد و سرمایهگذاری ۸۲ میلیون دلاری در مقایسه با کشورهای منطقه بسیار کوچک است.
نگرانکنندهتر، خروج سالانه بیش از ۱۲۰۰ متخصص هوش مصنوعی از کشور است؛ فراری که توان علمی را تهدید میکند. خلاصه اینکه ایران ظرفیت علمی و انسانی قابلتوجهی دارد، اما در سرمایهگذاری، زیرساخت و کاربردهای واقعی فاصله عمیقی با جهان دارد. پیشرفت هست، اما با سرعتی کمتر از رقبا؛ عقبماندگی هم هست، اما نه از نوع مطلق؛ بلکه از جنس فرصتهای از دسترفته.
