حمل و نقل عمومی رایگان باشد یا نباشد؟ این پرسشی است که در روزهای اخیر نقل محافل شهری شده است. موافقان و مخالفان در رد یا تایید این موضوع نظراتی ارائه می‌کنند، به طور مثال برخی استدلال می‌کنند، بلیت وسایل نقلیه عمومی سهم زیادی از هزینه خانوار ندارد و نمی‌تواند باعث ترغیب آن‌ها به کاهش استفاده از خودرو و موتور باشد، از سوی دیگر گروهی می‌گویند، حذف هزینه بلیت هم نمی‌تواند درآمدهای شهرداری را تاحد زیادی کاهش دهد و چرا مدیریت شهری از این رقم نگذرد.

ماجرا از طرحی آغاز شد که در دوران جنگ، از سوی متولیان امر شهری با هدف «سهولت» شهروندان آغاز شد و مترو و بی آرتی رایگان شد.

یکی از اعضای شورای شهر تهران حالا پیشنهاد دائمی شدن این طرح را در روزهای پساجنگ هم داده است.

موافقان و مخالفان در رد یا تایید این موضوع نظراتی ارائه می‌کنند، به طور مثال برخی استدلال می‌کنند، بلیت وسایل نقلیه عمومی سهم زیادی از هزینه خانوار ندارد و نمی‌تواند باعث ترغیب آن‌ها به کاهش استفاده از خودرو و موتور باشد، از سوی دیگر گروهی می‌گویند، حذف هزینه بلیت هم نمی‌تواند درآمدهای شهرداری را تاحد زیادی کاهش دهد و چرا مدیریت شهری از این رقم نگذرد.

کدام نظر درست است؟ آیا حذف بلیت می‌تواند تعلق خاطر شهروندان به شهر را افزایش دهد یا برعکس «رایگان» بودن باعث از بین رفتن حس مسئولیت پذیری شهروندان به شهر می‌شود؟

در قسمت تازه «میدان شعاع» سوگل دانائی، میزبان مرضیه باریکانی و علی پیرحسینلو، کارشناسان ترافیک و حمل و نقل به عنوان مخالف و موافق این طرح است.