او معتقد است سرمایهداری بزرگ ایرانی میتواند با سازماندهی زنجیرههای تولید و خدمات، بخشی از مسئولیت اجتماعی و حتی خدمات عمومی را برعهده بگیرد؛ مشروط به اینکه دولت مانع فعالیت آن نشود. اشتریان با اشاره به نمونههایی مانند صنعت طیور و حملونقل گفت تعدد واسطهها و پراکندگی فعالیتها موجب شده بخش زیادی از سود و ارزش افزوده از بین برود.
به گفته او، در صنعت طیور حدود ۹ حلقه تولیدی و دهها واسطه وجود دارد که قیمت نهایی را بهشدت افزایش میدهد. او همچنین به وجود صدها تشکل صنفی در حوزههایی مثل حملونقل اشاره کرد و این وضعیت را نشانه «فضای رانتی و غیرشفاف» دانست.
اشتریان تأکید کرد شکلگیری چند شرکت بزرگ و غیردولتی میتواند ضمن کاهش واسطهها، امنیت شغلی و اقتصادی بیشتری برای فعالان خرد ایجاد کند.