به گزارش اکوایران به نقل از عصر ایران، سایت شبکه الجزیره در گزارشی به قلم احمد حافظ نوشت: هنگامی که در فوریه/بهمن-اسفند گذشته جنگ میان آمریکا و ایران آغاز شد، تهران از فهرست اهداف مستثنا نبود و حملات مستقیماً این شهر را نیز دربر گرفت؛ بهگونهای که در یک حمله مشترک آمریکا و اسرائیل، رهبر جمهوری اسلامی ایران نیز هدف قرار گرفت. آن دور از درگیریها پس از ۴۰ روز جنگ فراگیر، با امضای الکترونیکی یک یادداشت تفاهم میان دو کشور پایان یافت.
اما این آرامش دوام چندانی نداشت. پس از آنکه دو طرف یکدیگر را به نقض مفاد یادداشت تفاهم و دست داشتن در حملات به کشتیهای تجاری در تنگه هرمز در اواسط ژوئیه/تیرماه جاری متهم کردند، دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، اعلام کرد آن یادداشت تفاهم «پایان یافته است».
اندکی بعد، جنگندههای آمریکایی بار دیگر وارد آسمان ایران شدند و موشکهای ایران نیز دوباره پایگاههای آمریکا در آن سوی خلیج فارس و اردن را هدف قرار دادند.
اما هر کس به دور جدید تنشها بنگرد، با یک تفاوت اساسی روبهرو میشود؛ در حالی که حملات آمریکا به صدها نقطه در داخل خاک ایران گسترش یافته، تهران همچنان از دایره هدفگیری مستقیم خارج مانده است.
به گفته پژوهشگران و دانشگاهیانی که با الجزیرهنت گفتوگو کردهاند، توضیح این تفاوت را باید در اهداف آمریکا در دو مقطع جستوجو کرد. در جنگ قبلی، هدف آمریکا کل ایران بود و سقف اهداف حتی به سرنگونی نظام یا وادار کردن آن به تسلیم میرسید.
اما در دور کنونی، اهداف آمریکا کاملاً متفاوت به نظر میرسد و به تضعیف توانمندیهای نظامی ایران که پایگاههای آمریکا و تأسیسات انرژی منطقه را تهدید میکنند و نیز شکست کنترل تهران بر تنگه هرمز محدود شده است.
از همین رو، به اعتقاد این تحلیل، حمله به پایتخت اساساً در راستای اهداف فعلی آمریکا قرار ندارد.
الزویری در گفتوگو با الجزیرهنت میگوید حدود ۷۰ درصد آمریکاییها خواهان ادامه جنگ نیستند و معتقدند این جنگ در راستای منافع آمریکا نیست.
به اعتقاد او، ایران نیز تلاش میکند هزینههای سیاسی این جنگ را بهویژه برای رئیسجمهور آمریکا افزایش دهد؛ فردی که محبوبیت خود را بر وعده دور نگه داشتن کشورش از جنگهای جدید و جلوگیری از کشته شدن نظامیان آمریکایی در خارج بنا کرده است.
