به گزارش اکوایران، بازار کار آمریکا در ماه ژوئیه برخلاف انتظارات عمل کرد و مجموعهای از دادههای منتشرشده، از کاهش قدرت بازار کار این کشور، برخلاف تصویر اولیه در ابتدای سال، خبر میدهد. بر اساس گزارش جدید اشتغال، اقتصاد آمریکا در ژوئیه نهتنها شغل جدیدی ایجاد نکرد، بلکه در مجموع ۲۳ هزار شغل را از دست داد؛ در حالی که انتظار میرفت اشتغال همچنان در محدوده مثبت باقی بماند.
اهمیت این گزارش تنها به عدد منفی ژوئیه محدود نمیشود. آمار اشتغال ماههای گذشته نیز به شکل قابلتوجهی بازبینی شده است. تعداد مشاغل ایجادشده در ماههای مه و ژوئن در مجموع ۱۰۳ هزار شغل کمتر از برآوردهای قبلی اعلام شده است.
البته باید در نظر داشت که گزارش اشتغال اولیه آمریکا نهایی نیست و ارقام آن معمولاً در ماههای بعد بازبینی میشوند. بنابراین نمیتوان بر اساس یک گزارش، درباره تغییر کامل روند بازار کار قضاوت کرد. با این حال، قرار گرفتن کاهش اشتغال ژوئیه در کنار بازبینی نزولی آمار ماههای قبل، تصویر کلی بازار کار را ضعیفتر از برآوردهای قبلی نشان میدهد.
کاهش نرخ بیکاری؛ چرا لزوما خبر خوبی نیست؟
در نگاه اول، کاهش نرخ بیکاری به ۴.۱ درصد میتواند نشانهای مثبت تلقی شود، اما جزئیات گزارش تصویر متفاوتی ارائه میکند.
نرخ مشارکت نیروی کار، یعنی سهم افرادی که یا شاغل هستند یا فعالانه به دنبال کار میگردند، در ژوئیه بار دیگر کاهش یافت و به ۶۱.۴ درصد رسید. در واقع، تعداد افراد شاغل تقریباً تغییر قابلتوجهی نداشته، اما بخشی از افراد از جمعیت فعال بازار کار خارج شدهاند؛ یعنی نه شاغل هستند و نه در جستوجوی کار. به همین دلیل، کاهش نرخ بیکاری در این گزارش الزاماً به معنای بهبود وضعیت بازار کار نیست. بخشی از کاهش نرخ بیکاری ناشی از کوچکتر شدن نیروی کار بوده است.
از سوی دیگر، طی یک سال گذشته حدود یک میلیون نفر از تعداد افراد شاغل در اقتصاد آمریکا کاسته شده است. کاهش نرخ مشارکت و بازبینی نزولی آمار اشتغال ماههای گذشته نیز در کنار این روند قرار گرفته و نشان میدهد بازار کار آمریکا به قدری که تصور میشد، قدرتمند نیست.
رشد دستمزدها در پایینترین سطح پنج سال اخیر
رشد دستمزدها نیز یکی دیگر از بخشهای مهم گزارش ژوئیه است. متوسط دستمزد ساعتی در مقیاس سالانه ۳.۲ درصد افزایش یافته که پایینترین نرخ رشد در بیش از پنج سال گذشته محسوب میشود. در مقیاس ماهانه نیز متوسط دستمزد ساعتی تنها ۰.۱ درصد افزایش داشته است؛ رقمی که از دسامبر گذشته تاکنون مشاهده نشده بود.
کند شدن رشد دستمزدها از دو جهت اهمیت دارد. از یک سو، میتواند نشانه دیگری از کاهش فشار در بازار کار و کاهش قدرت چانهزنی نیروی کار باشد و از سوی دیگر، برای فدرال رزرو اهمیت زیادی دارد، زیرا رشد سریع دستمزدها میتواند از مسیر افزایش هزینه نیروی کار به فشارهای تورمی منجر شود.
بنابراین، در شرایطی که هم اشتغال ضعیف شده و هم رشد دستمزدها کندتر شده است، استدلال برای افزایش نرخ بهره در کوتاهمدت دشوارتر میشود؛ البته در صورتی که دادههای تورمی نیز دوباره شتاب نگیرند.
گزارش اشتغال و معادله دشوار فدرال رزرو
گزارش ژوئیه اکنون معادله سیاست پولی فدرال رزرو را پیچیدهتر کرده است. نگرانی اصلی بانک مرکزی پیش از این، تداوم تورم بالاتر از هدف ۲ درصدی بود و همین مسئله میتوانست مانعی برای کاهش نرخ بهره و حتی زمینهای برای افزایش آن باشد. اما ضعف جدید در بازار کار، هزینه افزایش نرخ بهره را برای فدرال رزرو بالاتر میبرد. پس از انتشار گزارش اشتغال، انتظارات بازار برای افزایش نرخ بهره در نشست بعدی کاهش یافت.
با این حال، هنوز نمیتوان درباره تصمیم فدرال رزرو با قطعیت صحبت کرد. دادههای تورمی هفتههای آینده، بهویژه گزارش شاخص قیمت مصرفکننده یا CPI، نقش مهمی در تعیین مسیر سیاست پولی خواهند داشت.
علارغم تصویر ناامیدکنندهی این دادهها، هنوز برای نتیجهگیری درباره یک روند پایدار نزولی زود است. اگر این ضعف در ماههای آینده ادامه پیدا کند، بازار کار میتواند به یکی از مهمترین عوامل تغییر مسیر سیاست پولی فدرال رزرو تبدیل شود.
