به گزارش اکوایران به نقل از اطلاعات آنلاین، این سورتی پرواز غیرمعمول است زیرا جنگندههای نسل چهارم روسیه به طور مداوم از نفوذ به حریم هوایی اوکراین پرهیز کرده و در عوض به شدت به موشکها و بمبهای گلایدر برای درگیری با اهداف در برد بالا متکی بودهاند. در صورت تأیید، این امر نشاندهنده یک تغییر مهم در الگوهای عملیاتی است که بخش عمدهای از جنگ را مشخص کرده و نشانگر تغییر بالقوه در دکترین در پاسخ به تضعیف پدافند هوایی دشمن است.
سوخو-۳۵S به ویژه برای کاوش پدافندهای دشمن مناسب است. این هواپیما یکی از بزرگترین و قدرتمندترین رادارهای اولیه جهان، دو رادار AESA باند L ثانویه و غلافهای جنگ الکترونیکی مدرن را ترکیب میکند تا از طریق پارازیت، درجه بالایی از بقا را فراهم کند. تک خلبان بودن این هواپیما و تعداد زیاد خلبانان در حال خدمت و تولید، استفاده از آن را برای چنین مأموریتهایی با ریسک کمتر نسبت به استفاده از یک Su-30SM2 دو سرنشینه یا یک جنگنده رادارگریز کمیاب Su-57 مواجه میکند.
Su-57 تنها نوع جنگندهای است که قبلاً برای عملیاتهای مهم نزدیک به پدافند هوایی دشمن مستقر شده و این نشاندهنده درجه بقای بسیار بالاتر آن نسبت به سایر جتهای جنگی تاکتیکی روسی است.
با این پرواز، روسیه عمداً در حال آزمایش پاسخ پدافند هوایی اوکراین است. یک جنگنده که مسافت نسبتاً محدودی را در آن سوی مرز نفوذ میکند، میتواند اطلاعاتی در مورد پوشش راداری، زمان واکنش و در دسترس بودن باتریهای موشک زمین به هوا در اختیار نیروهای روسی قرار دهد. حتی اگر هواپیما قصد انجام عملیات طولانی بر فراز خاک اوکراین را نداشته باشد، این مأموریت میتواند نشان دهد که آیا فرماندهان اوکراینی قادر به درگیری سریع با یک هدف سریع هستند یا خیر.
این هواپیما ممکن است از یک شکاف موقت در پوشش راداری یا موشکی سوءاستفاده کرده باشد.
با توجه به کاهش سریع زرادخانه پدافند هوایی S-300 اوکراین که از اتحاد جماهیر شوروی به ارث رسیده، سامانههای پدافند هوایی MIM-104 پاتریوت که از ایالات متحده تأمین شدهاند و رهگیرهای PAC-2 و PAC-3 آنها به مهمترین اجزای شبکه پدافند هوایی دوربرد این کشور تبدیل شدهاند. این سامانهها قادر به درگیری با هواپیماها و موشکها در فواصل بسیار دورند، اما رهگیرهای آنها گران هستند و جایگزینی آنها به طور فزایندهای دشوار است. تعدادی از تحلیلگران، توانایی Su-35 در انجام حملات نفوذی را نتیجه مستقیم قطع مؤثر عرضه رهگیرهای سامانههای پاتریوت به اوکراین تفسیر کردهاند که باعث تخریب چند سامانه در حملات روسیه میشود.
اگر روسیه معتقد باشد ذخایر رهگیرهای اوکراین به اندازه کافی کاهش یافته، میتواند تمایل بیشتری به پذیرش خطرات بزرگتر در هوانوردی تاکتیکی داشته باشد. کاهش یا توزیع مجدد باتریهای پاتریوت میتواند شکافهای موقتی، به ویژه در سراسر قلمرو وسیع اوکراین، ایجاد کند. سپس روسیه میتواند به جای فرض اینکه حریم هوایی اوکراین یکنواخت محافظت میشود، تلاش کند این شکافها را شناسایی و از آنها بهرهبرداری کند. این تحول اخیر ممکن است نشانه تغییر تعادل بین هوانوردی تاکتیکی روسیه و پدافند هوایی اوکراین باشد.
منطقه سومی به دلیل نزدیکی به منطقه کورسک روسیه، حساسیت ویژه دارد. هواپیماهای روسی که از پایگاهها و حریم هوایی غرب روسیه عملیات انجام میدهند، میتوانند نسبتاً سریع به این منطقه برسند، در حالی که نیروهای روسی پوشش حسگر گستردهای در نزدیکی مرز دارند. این جغرافیا بالقوه فرصتهایی را برای هوانوردی روسیه فراهم میکند تا نفوذهای کوتاهمدتی را انجام دهد که در اعماق اوکراین بسیار دشوارتر خواهد بود.
برای اوکراین، دفاع از سومی یک مشکل دشوار در تخصیص منابع است. ایجاد یک چتر پدافند هوایی دوربرد مداوم در سراسر مرز شمال شرقی به تعداد بسیار زیادی پرتابگر، رادار و موشکهای رهگیر نیاز دارد. روسیه میتواند با تغییر مسیرها، نقاط پرتاب و پروفایلهای حمله، از شکافهای ایجادشده بهرهبرداری کند.
