او افزود: این ائتلاف همچنان برای ایران کارکردهایی دارد، اما نسبت به گذشته تغییر کرده و گروههای محور مقاومت دیگر مانند گذشته نمیتوانند بهعنوان یک ابزار فشار یا «کارت بازی» برای ایران عمل کنند.
خواجویی با تأکید بر اینکه ایران بیش از اندازه به گروههای مقاومت بهعنوان یکی از مؤلفههای بازدارندگی اتکا کرده است، گفت: این اتکا باعث شد به برخی مؤلفههای مستقل بازدارندگی، از جمله توان پدافندی، قدرت حاکمیت در محیط پیرامونی و ظرفیتهای جغرافیایی مانند تنگه هرمز، توجه کمتری شود.
این کارشناس مسائل لبنان ادامه داد: جنگ اخیر نشان داد مؤلفههای خودبنیاد بازدارندگی تا چه اندازه اهمیت دارند. با این حال، ایران در شرایط فعلی که در وضعیت جنگی و معلق قرار دارد، نمیتواند بهیکباره این اتحاد با گروههای مقاومت را کنار بگذارد و وارد یک بازاندیشی اساسی در سیاست خارجی شود.
او تأکید کرد: ایران باید با نگاه به گذشته و نقد عملکرد خود، در سیاست خارجی و سیاست منطقهای بازتعریفهایی انجام دهد و بررسی کند چه عواملی باعث رسیدن به وضعیت کنونی شده است؛ اما اجرای چنین تغییر پارادایمی نیازمند ثبات است و نمیتوان آن را در اوج جنگ دنبال کرد.
