به گزارش اکوایران به نقل از اطلاعات آنلاین، فیلم‌های گرفته‌شده از این رزمایش‌ها، انواع مختلفی از هواپیماهای جنگی را در حال عملیات در آسمان ایران نشان می‌دهد، از جمله جنگنده‌های قدیمی‌تر F-4 و F-5 و MiG-29های شوروی. این رزمایش‌ها، شکست ایالات متحده و شرکای راهبردی آن را در تضعیف شدید قدرت هوایی ایران پس از بیش از شش ماه جنگ، پس از آغاز خصومت‌های تمام‌عیار ایالات متحده در 28 فوریه، نشان داده است.
در حالی که F-4 و F-5 همچنان ستون فقرات ناوگان ایران را تشکیل می‌دهند، تعداد محدودتر F-14های ایران، قابلیت دفاع موشکی منحصر به فردی را ارائه می‌دهند، زیرا این هواپیما در ابتدا برای دفاع از گروه‌های ناو هواپیمابر نیروی دریایی آمریکا در برابر حملات موشک‌های کروز شوروی طراحی شده بود. در حالی که وضعیت خدمت این نوع جنگنده قبلاً نامشخص بود، فیلم‌هایی که در ماه ژوئن منتشر شد، تأیید کرد این هواپیماها به عنوان بخشی از تلاش‌های جنگی ایران علیه آمریکا فعالیت می‌کردند.
گرچه جنگنده‌های اف-۱۴ تامکت ایران در حال حاضر برای درگیری‌های هوا به هوا علیه انواع جنگنده‌های مدرن منسوخ شده‌اند، ترکیب رادار AN/AWG-9 و موشک AIM-54 در اف-۱۴، قابلیت قدرتمندی را برای درگیری با موشک‌های کروز مادون صوت مانند تاماهاک آمریکایی فراهم می‌کند که می‌تواند در زمانی که نیروی دریایی ایالات متحده با کمبود شدید موشک مواجه است، بسیار ارزشمند باشد.
رادار AN/AWG-9 اف-۱۴ تاکنون قدرتمندترین راداری بود که در قرن بیستم بر روی یک جنگنده غربی ادغام شده بود و دارای برد شناسایی بیش از 300 کیلومتر در برابر اهداف بزرگ و توانایی ردیابی همزمان تا 24 هدف و در عین حال درگیری همزمان با حداکثر شش هدف است. نکته مهم این است که قابلیت پیشرفته نگاه به پایین/شلیک به پایین آن به آن اجازه می‌داد موشک‌های کروز کم‌پرواز را در برابر شلوغی سطح دریا شناسایی و ردیابی کند و بر محدودیت بزرگی که بسیاری از سامانه‌های راداری قبلی را تحت تأثیر قرار می‌داد، چیره شود.
با توجه به اینکه سامانه‌های دفاع موشکی زمین‌پایه ایران در حملات هوایی ایالات متحده و اسرائیل متحمل خسارات فراوانی شده‌اند، به‌کارگیری هواپیمایی که بتواند در عملیات‌ها مشارکت کند، می‌تواند بسیار ارزشمند باشد. انتظار می‌رود جنگنده‌های اف-۱۴ با ورود جنگنده‌های روسی سوخو-۳۰اس‌ام و سوخو-۳۵ که سفارش تعداد زیادی از آنها از سوی ایران تأیید شده است، تکمیل و احتمالاً جایگزین شوند.
توانایی‌های رزمی اف-۱۴ مدت‌هاست مورد تردید جدی قرار گرفته است، زیرا این هواپیما در طول درگیری با جنگنده‌های نیروی هوایی عراق در دهه ۱۹۹۰، چند بار سلاح اصلی خود، یعنی AIM-۵۴، را در خدمت نیروی دریایی ایالات متحده شلیک کرده است، در حالی که هر بار نتوانسته به هدف اصابت کند. خود این هواپیما نیازهای نگهداری بسیار بالایی دارد که با توجه به سن ناوگان ایران، انتظار می‌رود میزان دسترسی به آن محدود باشد.
برخلاف اف-۴ و اف-۵ که بسیار کوچک‌ترند و سطح مقطع راداری پایین‌تری دارند، انتظار می‌رود اف-۱۴ برای حملات نفوذی به حریم هوایی دشمن نیز کارایی کمتری داشته باشد. ایران ثابت کرده بسیار توانمندتر از آن چیزی است که تحلیلگران انتظار داشتند، در حفظ ناوگان جنگنده‌های خود و حتی انجام حملات تهاجمی با حملاتی در عمق حریم هوایی دشمن که به خوبی محافظت می‌شود.
