پکن تلاش می‌کند با اعمال محدودیت بر صادرات عناصر خاکی کمیاب و بعضی تجهیزات در حوزه ماشین‌آلات و انرژی‌های تجدیدپذیر، تسلط خود را در این حوزه‌ها نگاه دارد و از این طریق این حوزه‌ها را تبدیل به ابزار سیاسی و ژئوپولیتیکی خود کند.
اکوایران: پکن، هم‌زمان با آگاهی بیشتر از آسیب‌پذیری خود در برابر فناوری و نظام مالی آمریکا، نه‌تنها خوداتکایی فناورانه را سرعت بخشید، بلکه ساختارهای دولتی تازه‌ای ایجاد کرد که از نهادهای مورد استفاده واشنگتن برای هدف قرار دادن کشورهای دیگر…
اکوایران: گریختن از دام گلوگاه‌ها دقیقاً به این دلیل دشوار خواهد بود که این دام ماهیتی جمعی دارد. هر دولتی که خویشتن‌داری پیشه کند، خطر قربانی شدن را به جان می‌خرد.
اکوایران: آزادی «مشاعات جهانی» به شکوفایی اقتصادی و سیاسی جهان کمک کرده است. چین و روسیه می‌خواهند به آن پایان دهند.
اکوایران: آمریکا و اروپا در حال سرمایه‌گذاری برای ایجاد زنجیره‌های تأمین جایگزین‌اند. چین نیز به بازارهای خارجی و تجارت جهانی وابسته است.
اکوایران: پس از جنگ جهانی دوم، قدرت اقتصادی آمریکا و نقش دلار به‌عنوان ارز ذخیره جهانی باعث شده بود بخش بزرگی از تجارت بین‌المللی با دلار انجام شود.
اکوایران: چین نمی‌تواند برای همیشه کمبود شدید نفت را نادیده بگیرد؛ آن هم در شرایطی که با بدهی عظیم، رکود بازار املاک، نیروی کار سالخورده و وابستگی بیش از حد به صادرات در جهانی که نسبت به چین بدگمان شده است، مواجه است.
اکوایران: اقدامات تلافی‌جویانه دیپلماتیک پکن محدودیت‌هایی دارد، اما این محدودیت‌ها نسبت به گذشته بسیار کمتر شده‌اند.
اکوایران: اگر پنتاگون نتواند ساختارها، شیوه‌های عملیاتی و فرهنگ سازمانی خود را متناسب با فناوری‌های نوین اصلاح کند، در نهایت از سوی رقبایی که با سرعت و جسارت بیشتری با الزامات عصر جدید سازگار می‌شوند، پشت سر گذاشته خواهد شد.
اکوایران: پکن طی چند دهه تلاش کرده است خود را در شریان‌های جهانی‌شدن، شبکه‌های مخابراتی، کابل‌های زیردریایی، شرکت‌های تجاری و کشتیرانی، جای دهد و آن‌ها را به منبعی از قدرت راهبردی تبدیل کند.
