آیا باید حسرت شکست سیاستورزی یا کودتای ۲۸ مرداد را در ایران بخوریم؟
یا کلانتر از همه نگران بحران معنا در جهان باشیم؟
یا گذشته از همه از غربستیزی در ایران غمگین باشیم؟
«حسرت چه چیزی را باید در قرن گذشته بخوریم؟»