در سال گذشته، ۴۲ درصد از هزینه خانوارهای شهری ایران صرف مسکن و سوخت خانگی شده است؛ سهمی که نشان می‌دهد مسکن همچنان یکی از سنگین‌ترین بارهای بودجه خانوار است.
بر اساس تازه‌ترین چکیده نتایج طرح هزینه و درآمد خانوارهای شهری و روستایی مرکز آمار ایران، متوسط هزینه سالانه یک خانوار شهری در سال گذشته با رشد ۴۵.۵ درصدی به حدود ۳۹۱.۹ میلیون تومان رسیده است. با این حساب، خانوار شهری به‌طور متوسط ماهانه حدود ۱۳.۶ میلیون تومان برای مسکن، سوخت و روشنایی هزینه کرده؛ رقمی که نسبت به حدود ۹.۸ میلیون تومان در سال ۱۴۰۳، نزدیک به ۳۹ درصد افزایش داشته است.
نکته قابل توجه این است که با وجود رشد هزینه مسکن، سهم آن از کل مخارج خانوار شهری نسبت به سال قبل حدود دو واحد درصد کاهش پیدا کرده؛ چراکه سایر هزینه‌ها نیز با سرعت بالایی افزایش یافته‌اند.
در مناطق روستایی، تصویر متفاوت است. ۴۱.۷ درصد از هزینه خانوار روستایی صرف خوراکی‌ها و دخانیات می‌شود و مسکن، سوخت و روشنایی با سهم ۲۲.۴ درصدی در جایگاه دوم قرار دارد. با این حال، خانوارهای شهری در مجموع بیش از سه برابر خانوارهای روستایی برای مسکن هزینه کرده‌اند.
از سوی دیگر، الگوی مالکیت در سال‌های اخیر تغییر چشمگیری نداشته است. در سال ۱۴۰۴ حدود ۷۰.۶ درصد خانوارهای شهری در مسکن ملکی و ۲۲.۷ درصد در مسکن استیجاری سکونت داشته‌اند؛ در حالی که سهم مالکیت در روستاها به ۹۰.۵ درصد می‌رسد.
این اعداد نشان می‌دهد مسکن نه‌تنها بخش بزرگی از بودجه خانوار شهری را می‌بلعد، بلکه همچنان یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های اقتصادی میان زندگی شهری و روستایی است.
