کریستوفر والر، عضو هیئت‌مدیره فدرال رزرو، معتقد است راهنمایی آینده‌نگر همچنان یکی از ابزارهای مهم سیاست پولی است، اما استفاده از آن تنها زمانی مؤثر خواهد بود که انعطاف‌پذیر باشد. او هشدار داد که تعهدهای بیش از حد صریح درباره مسیر آینده نرخ بهره می‌تواند دست سیاست‌گذاران را در مواجهه با تغییرات اقتصادی ببندد و انتقال سیاست پولی را با اختلال مواجه کند.

به گزارش اکوایران، کریستوفر والر، عضو هیئت‌مدیره فدرال رزرو آمریکا، در سخنرانی خود در کنفرانس بانک مرکزی ایتالیا، ضمن دفاع از ابزار «راهنمایی آینده‌نگر» (Forward Guidance)، تأکید کرد که این ابزار نباید به تعهدی غیرقابل انعطاف برای بانک مرکزی تبدیل شود. به گفته او، راهنمایی آینده‌نگر زمانی مؤثر است که بتواند انتظارات بازار را مدیریت کند، اما اگر بیش از حد سخت‌گیرانه باشد، ممکن است خود به مانعی برای سیاست‌گذاری تبدیل شود.

والر گفت: «راهنمایی آینده‌نگر بیش از آنکه علم باشد، هنر است.» به اعتقاد او، تجربه سال‌های اخیر نشان داده است که این ابزار گاهی توانسته اثربخشی سیاست پولی را افزایش دهد و گاهی نیز باعث شده بانک مرکزی در واکنش به تحولات اقتصادی با تأخیر عمل کند.

راهنمایی آینده‌نگر چگونه انتقال سیاست پولی را سریع‌تر می‌کند؟

والمر با اشاره به تجربه سال ۲۰۲۱ توضیح داد که فدرال رزرو چند ماه پیش از آغاز رسمی افزایش نرخ‌های بهره، به بازارها درباره نزدیک بودن سیاست انقباضی سیگنال داد. همین پیام کافی بود تا بازده اوراق خزانه‌داری دوساله آمریکا از سپتامبر ۲۰۲۱ تا اواسط فوریه ۲۰۲۲ حدود ۲۰۰ واحد پایه افزایش پیدا کند، در حالی که نرخ بهره سیاستی هنوز تغییری نکرده بود.

به گفته او، این واکنش بازار باعث شد بخشی از اثر سیاست پولی پیش از اجرای رسمی آن به اقتصاد منتقل شود و وقفه زمانی معمول انتقال سیاست پولی، که معمولاً بین ۱۲ تا ۲۴ ماه برآورد می‌شود، حدود شش ماه کوتاه‌تر شود. از این منظر، راهنمایی آینده‌نگر می‌تواند بدون تغییر فوری نرخ بهره، شرایط مالی را انقباضی‌تر کند و سرعت اثرگذاری سیاست پولی را افزایش دهد.

هشدار والر درباره تعهدهای سخت‌گیرانه فدرال رزرو

با این حال، والر معتقد است همین ابزار در صورت طراحی نامناسب می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد. او به بیانیه سپتامبر ۲۰۲۰ فدرال رزرو اشاره کرد؛ زمانی که بانک مرکزی اعلام کرده بود تا رسیدن اقتصاد به اشتغال حداکثری و قرار گرفتن تورم در مسیری که برای مدتی از ۲ درصد فراتر رود، افزایش نرخ بهره آغاز نخواهد شد.

به گفته والر، با وجود جهش سریع تورم و بهبود قابل توجه بازار کار در سال ۲۰۲۱، این چارچوب ارتباطی تغییر نکرد و همین موضوع باعث شد فدرال رزرو عملاً نتواند به سرعت به شرایط جدید واکنش نشان دهد. او معتقد است این راهنمایی بیش از حد محدودکننده، آغاز چرخه افزایش نرخ بهره را بی‌دلیل به تأخیر انداخت.

این عضو هیئت‌مدیره فدرال رزرو همچنین تأکید کرد که راهنمایی آینده‌نگر در شرایطی که اقتصاد با چند سناریوی متفاوت روبه‌رو است، کارایی کمتری دارد. او برای توضیح این موضوع از یک مثال استفاده کرد: «اگر هنگام رانندگی به یک تقاطع برسید و چراغ زرد شود، یا ترمز می‌کنید یا از تقاطع عبور می‌کنید؛ اما سناریوی پایه نمی‌تواند توقف در وسط تقاطع باشد.»

به باور والر، زمانی که سیاست‌گذار با چند مسیر محتمل و متفاوت برای اقتصاد مواجه است، ارائه تعهد قطعی درباره مسیر آینده نرخ بهره نه‌تنها دشوار، بلکه ممکن است انعطاف‌پذیری بانک مرکزی را کاهش دهد. از همین رو، او نتیجه گرفت که راهنمایی آینده‌نگر همچنان ابزار ارزشمندی است، اما تنها زمانی که با شرایط متغیر اقتصاد سازگار باشد و دست سیاست‌گذار را برای واکنش به داده‌های جدید نبندد.

اظهارات والر در عین حال با رویکرد کوین وارش، رئیس جدید فدرال رزرو، نیز هم‌راستا است. وارش از زمان آغاز ریاست خود بارها نسبت به اتکای بیش از حد بانک مرکزی به «راهنمایی آینده‌نگر» ابراز تردید کرده است. او در نخستین نشست خبری خود پس از ریاست فدرال رزرو تأکید کرد که سیاست پولی باید بر مبنای داده‌های جدید و شرایط روز اقتصاد تنظیم شود، نه وعده‌هایی که از قبل درباره مسیر نرخ بهره داده شده است. وارش همچنین در تازه‌ترین سخنرانی خود در مجمع بانکداری مرکزی بانک مرکزی اتحادیه اروپا در شهر سینترا گفت که حتی در انتشار دات‌پلات نیز نقطه‌ای ثبت نکرده است، زیرا معتقد است پیش‌بینی مسیر نرخ بهره نباید به تعهدی برای آینده تبدیل شود. او در توصیف دات‌پلات با لحنی کنایه‌آمیز گفت: «این نقطه‌ها با مدادهایی گذشاته می‌شوند که پاک‌کن‌های بزرگی دارند». جمله‌ای که نشان می‌دهد رئیس جدید فدرال رزرو، مانند والر، بر حفظ انعطاف‌پذیری سیاست پولی و پرهیز از تعهدات از پیش تعیین‌شده تأکید دارد.