با این حال، بخش مهم ماجرا نه تصمیم فدرال رزرو، بلکه پیامهای کوین وارش بود. او تأکید کرد که شرایط مالی آمریکا حتی بدون افزایش نرخ بهره نیز سختتر شده است؛ موضوعی که به افزایش بازده اوراق خزانه اشاره دارد. البته اگر شاخص شرایط مالی فدرال رزرو شیکاگو را ملاک قرار دهیم، هنوز نمیتوان گفت شرایط مالی به شکل قابل توجهی انقباضی شده و صرف افزایش بازده اوراق لزوماً به معنای سختتر شدن جدی تأمین مالی نیست.
پس از نشست و کنفرانس خبری، بازارها رویکردی ریسکپذیرتر در پیش گرفتند. به نظر میرسد دورهای که فدرال رزرو تنها با «فوروارد گایدنس» انتظارات بازار را هدایت میکرد، تا حد زیادی به پایان رسیده و سرمایهگذاران اکنون بیش از گذشته به دادههای اقتصادی و تحولات بازار اوراق توجه میکنند.
نکته مهم دیگر، رأی سه عضو کمیته به افزایش نرخ بهره بود. این ترکیب آرا نشان میدهد که دستکم در مقطع فعلی، استقلال فدرال رزرو حفظ شده و اعضایی که دونالد ترامپ پیشتر برای کنار گذاشتن آنها فشار آورده بود، همچنان در کمیته حضور دارند. همچنین اخباری درباره احتمال کاهش تعداد جلسات فدرال رزرو منتشر شده، اما فعلاً در حد گمانهزنی است. آنچه با اطمینان بیشتری میتوان گفت، این است که وارش تمایل دارد نقش فدرال رزرو در هدایت مستقیم انتظارات بازار را محدودتر کند.
