اموال و دارایی‌های صندوق‌های بازنشستگی در عمده کشورهای توسعه‌یافته به‌صورت اوراق قرضه یا سهام بورسی نگهداری می‌شود تا پورتفویی متنوع، نقدشونده و با حداقل ریسک داشته باشند.

اما در ایران دارایی‌های این صندوق‌ها به شکل بنگاه است و عملاً شرکت‌داری می‌کنند. به عقیده حجت‌الله میرزایی، اقتصاددان، به دلایل مختلفی که مهم‌ترین آن تورم است، اگر این بنگاه‌ها به‌درستی اداره شوند، لزوماً انتخاب بدی نیست.

مسئله اصلی اما اینجاست که اداره این بنگاه‌ها عملاً در اختیار خود صندوق‌ها نیست؛ نه توان مدیریتی آن در صندوق‌ها وجود دارد و نه محیط سیاست‌گذاری اجازه چنین مدیریتی را می‌دهد.

در عمل، مدیریت این بنگاه‌ها تحت فشارهای سیاسی و توسط افرادی انجام می‌شود که نه شایسته‌ترین‌اند و نه نظارت مؤثری بر نحوه اداره آن‌ها وجود دارد.