درحالی که اساس علم اقتصاد خرد، تئوری قیمت است و طبق آن، این قیمتها هستند که با حرکت آزادانه و براساس عرضه و تقاضای بازار، میتوانند به نحو احسن، به بازیگران اقتصادی علامتدهی کنند و در نهایت بازار را به کارایی برسانند، اما در ایران متاسفانه سیاستگذاران به این اصل بدیهی و بنیادی علم اقتصاد توجهی نداشته و همواره با انواع و اقسام وسایل و ابزارها سعی در کنترل و مداخله در بازارها را داشتهاند.
محمدمهدی بهکیش، اقتصاددان، در پاسخ به اینکه چرا سیاستگذاران کشور رویه خود را در این زمینه تغییر نمیدهند، گفت: دلیل این بیاعتنایی به اصول اقتصادی، در ابتدا کجفهمی اوایل انقلاب بود که در قانون اساسی تجلی یافت؛ مثلا دولتی تلقی شدن تجارت در اصل 44 قانون اساسی، یکی از این کجفهمیها بود.
وی ادامه داد: اما بهتدریج و با مشخص شدن غلط بودن این طرز فکر، دریچههایی باز شد که به موجب آن بخش خصوصی هم توانست وارد تجارت بینالملل شود اما هیچگاه این معضل در اقتصاد ما حل نشد؛ زیرا پس از آن هم تحریمها بر کشور سایه انداختند.
بهکیش افزود: یعنی کجفهمی و درک نادرست که در اوایل انقلاب، از نقش تجارت در اقتصاد وجود داشت، رفتهرفته ضعیف شد و جای خود را به تحریمها داد که باعث شد تجارت کشور بهطور کلی کاهش یابد و ارتباط بخش خصوصی و دولتی با جهان تضعیف شود.
