بودجه ۱۴۰۵ نشانه ورود به مرحله تازه‌ای در مدیریت نفت است. مرحله‌ای که می‌توان آن را «انفال‌سازی نفت» نامید. در این الگو، نفت دیگر صرفاً فروخته نمی‌شود تا درآمدش به خزانه واریز شود؛ بلکه بخشی از آن مستقیماً به نهادها اختصاص می‌یابد.

 این روند عملاً نوعی «بودجه سایه» ایجاد می‌کند که شفافیت کمتری نسبت به بودجه رسمی دارد. در لایحه سال آینده، حدود ۱۰ میلیارد دلار نفت به‌صورت سهمیه‌ای واگذار شده است. هم‌زمان، دولت فروش روزانه ۱.۷۷ میلیون بشکه را پیش‌بینی کرده؛ در حالی که برخی برآوردها این عدد را خوش‌بینانه می‌دانند.

نتیجه، احتمال شکل‌گیری کسری پنهان است. برای جبران این شکاف، سهم صندوق توسعه ملی کاهش یافته و نرخ تسعیر ارز افزایش پیدا کرده است. شاید در ظاهر تراز بودجه حفظ شود، اما اثر واقعی آن در اقتصاد، کاهش قدرت خرید و فشار بیشتر بر معیشت مردم خواهد بود.