او توضیح داد: در دوره جنگ و پس از آن، اولویت بازار از سرمایهگذاری به سمت تأمین کالا تغییر کرد؛ موضوعی که باعث افزایش تقاضا و رشد تورم کالایی شد. برخلاف گذشته که رشد دلار و طلا به افزایش قیمت کالاها منجر میشد، اینبار کالاها خود پیشتاز بازدهی بودند.
حسینی با اشاره به صنایع مختلف افزود: در صنعت سیمان تولید و صادرات ادامهدار بوده و نرخها متناسب با هزینهها رشد کرده است. در زنجیره فولاد، بهویژه شرکتهای ورقساز، افزایش فاصله قیمتی با اسلب موجب بهبود حاشیه سود شده است. همچنین در صنعت دارو، پس از حذف ارز ترجیحی، افزایش نرخها بهصورت تدریجی اعمال شد.
وی به ثبات نسبی در بخش کشاورزی، جهش مقطعی تقاضا در صنایع غذایی و بازگشت تأمین مواد اولیه در صنعت شوینده اشاره کرد و این تحولات را نشانهای از پویایی نسبی بخش تولید دانست.