به گزارش اکوایران، در پی اختلال در جریان عرضه انرژی از خاورمیانه، ناشی از تحولات اخیر، کشورهای جنوب شرق آسیا از جمله اندونزی، مالزی، تایلند و ویتنام بهسرعت سیاستهای خود را در حوزه سوخت تغییر داده و به سمت افزایش سهم سوختهای زیستی حرکت کردهاند؛ روندی که اگرچه با هدف تقویت امنیت انرژی و کاهش وابستگی به واردات سوخت دنبال میشود، اما پیامدهای آن اکنون در بازار مواد غذایی و تجارت خارجی این کشورها نمایان شده است.
در برخی کشورها مانند تایلند، نگرانی از کمبود روغن خوراکی حتی به محدودیتهای فروش در فروشگاههای زنجیرهای منجر شده است؛ هرچند مقامات تأکید دارند کمبود واقعی وجود ندارد، اما افزایش مصرف روغن پالم و سایر محصولات کشاورزی در تولید سوخت، این نگرانی را تقویت کرده که فشار بر بازار مواد غذایی در ماههای آینده تشدید شود. همزمان، استفاده گستردهتر از محصولات کشاورزی در بخش انرژی، بخشی از عرضه صادراتی این کشورها را نیز کاهش داده و بحث بر سر «تخصیص منابع بین غذا و سوخت» را داغ کرده است.
اندونزی بهعنوان بزرگترین تولیدکننده روغن پالم و یکی از پیشروترین کشورها در حوزه سوختهای زیستی، برنامهریزی کرده تا سهم ترکیب دیزل با روغن پالم را به سطح ۵۰ درصد (B50) برساند؛ اقدامی که میتواند سالانه میلیاردها دلار صرفهجویی در واردات سوخت به همراه داشته باشد. با این حال، کارشناسان و فعالان صنعتی هشدار میدهند که ظرفیت فعلی پالایش و تولید پاسخگوی این سطح از تقاضا نیست و اجرای کامل این طرح میتواند عرضه روغن خوراکی را تحت فشار قرار داده و هزینههای تولید را افزایش دهد.
در مالزی نیز دولت بهصورت ناگهانی سهم سوخت زیستی را از B10 به B15 افزایش داده و حتی گزینههای بالاتر مانند B20 و فراتر از آن را مطرح کرده است. اما تولیدکنندگان روغن پالم معتقدند زیرساختها، زنجیره تأمین و ظرفیت تولید برای چنین جهشی آماده نیست. به گفته کارشناسان، در صورت ادامه این روند، رقابت بین مصرف غذایی و مصرف سوختی روغن پالم تشدید شده و هم قیمتها در بازار داخلی افزایش مییابد و هم فشار بر صادرات این کشورها بیشتر خواهد شد.
