به گزارش اکوایران، به نظر میرسد سودای رئیسجمهور ایالات متحده برای نفت ایران در واقع اهدافی فراتر را در خیال او میپروراند.
اهرم تجاری علیه چین
به نوشته بلومبرگ، به گفته منابع آگاه، در حالی که دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده اخیرا ادعاهایی علیه نفت ایران داشته، در واقع او بر این پندار است که از طریق گسترش سلطه جهانی انرژی ایالات متحده به دنبال کسب اهرم تجاری علیه چین است.
ترامپ پیش از این نشان داده که باور دارد کنترل جریان نفت، قدرت را در صحنه جهانی به ارمغان میآورد: ایالات متحده نیکلاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا را برکنار کرد و با دولت باقی مانده برای بهرهبرداری از ذخایر نفت خام این کشور به توافق رسید. اما به گفته منابع بلومبرگ، تمرکز بر نفت خام ایران توسط عوامل مختلفی تقویت میشود، از جمله این پندار ترامپ که این موضوع میتواند قدرت چانهزنی او را با شی جین پینگ، همتای چینیاش، تقویت کند.
به گفته یکی از این منابع، مقامات دولت ترامپ در مورد کاهش نفوذ پکن در نتیجه عملیات ایالات متحده در ونزوئلا و خاورمیانه میبینند، بحث کردهاند. چین یک واردکننده عمده نفت خام است و بسته شدن مؤثر تنگه هرمز در جنگ ایران، عرضه را محدود کرده و قیمت نفت و گاز را افزایش داده است. از طرف دیگر، نظرسنجیها نشان میدهد که اکثر آمریکاییها خواهان پایان سریع جنگ هستند، زیرا آنها همچنین با قیمت بالاتر بنزین در داخل کشور دست و پنجه نرم میکنند.
آماده برای مقابله با بحران؛ بزرگترین شوک انرژی در هنگامه زورآزمایی ابرقدرتها
پکن احتمالاً پیامدهای جنگ ایران را متفاوت خواهد دید، زیرا ترامپ برای جلب حمایت متحدان ایالات متحده در این درگیری تلاش میکند و منابع نظامی را از آسیا به خاورمیانه منتقل میکند. برخلاف سایر رهبران آسیایی، شی هنوز مستقیماً در مورد جنگ اظهار نظر نکرده، اما چین سالها را صرف آماده شدن برای چنین سناریویی کرده است، ذخایر بزرگی ایجاد کرده، تولید هیدروکربن داخلی را افزایش داده و یک صنعت عظیم انرژی تجدیدپذیر ایجاد کرده است.
چین و بخش پالایش آن اگر نفت در سطح فعلی باقی بماند، آسیب خواهد دید - اما این کشور همچنین توانایی قابل توجهی برای تحمل درد اقتصادی دارد، واقعیتی که دولت ترامپ هنگام اعمال تعرفههای تنبیهی در سال 2025 آن را دست کم گرفته بود.
اظهارات ترامپ در روز دوشنبه که به مسئله نفت ایران اشاره کرد، پیش از سفر ۱۴ و ۱۵ مه او به پکن برای نشست با شی جینپینگ، که آزمونی کلیدی برای دو اقتصاد بزرگ جهان است، اظهار شد. ایالات متحده و چین تعرفههایی را اعمال کردهاند و به دنبال فشار بر زنجیرههای تأمین یکدیگر، از جمله مواد معدنی حیاتی و آهنرباهایی که اجزای حیاتی تولید مدرن هستند، بودهاند. بزرگترین شوک انرژی به اقتصاد جهانی در دهههای اخیر، این پویایی را پیچیدهتر کرده است.
فشار بر چین
اقدامات ژئوپلیتیکی ترامپ در حال حاضر بر چین تأثیر میگذارد. پیش از دستگیری مادورو، پالایشگاههای مستقل چین خریدار اصلی نفت خام ونزوئلا بودند و از تخفیفهای عرضههای تحریمشده سود میبردند و عملاً دولت کاراکاس را تأمین مالی میکردند. در حالی که چین هنوز میتواند نفت خام ونزوئلا را خریداری کند، تحلیلگران انرژی میگویند که این کار با هزینه بالاتری انجام میشود و نفوذ پکن در منطقه کاهش یافته است.
به همین ترتیب، چین پیش از جنگ آمریکا و اسرائیل، مشتری اصلی نفت خام ارزان تحریمشده ایران بود. اما این جنگ، تخفیف نفت خام ایران را برای پکن به یک مزیت کوچک تبدیل کرده است. حتی معافیت آمریکا که خرید نفت خام روسیه که قبلاً تحریم شده بود را مجاز میکرد، پکن را تحت فشار قرار داده است. پس از آنکه دولت آمریکا دستور کاهش تحریمها را صادر کرد، تانکرهای نفت خام عازم چین به سرعت مقصد خود را به هند تغییر دادند. خریداران آسیایی دیگری نیز پدیدار شدند که باعث افزایش قیمتها شد.
به گفته کوین بوک، مدیر عامل ClearView Energy Partners مستقر در واشنگتن، تحریمهای آمریکا قبلاً در را برای چین باز کرده بود تا بشکههای نفت معوق را با تخفیف خریداری کند، اما اکنون "اقدامات نظامی آمریکا در حال بستن آن پنجره است.
این بحران، سوالاتی را برای بخش گسترده و مستقل پالایش نفت در چین مطرح میکند که تحت فشار بیسابقهای قرار دارد، بحرانی که باعث درد خواهد شد اما ممکن است به رفع بخشی از مازاد عرضه قابل توجه نیز کمک کند.
