به گزارش اکوایران، کشمکش اخیر جورجیا ملونی، نخستوزیر جمهوری ایتالیا، با دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، پس از اظهارات ترامپ درباره ملونی را میتوان در امتداد اختلاف ترامپ با سران اروپایی، بهویژه پس از عدم همراهی آنها با جنگ ایران، ارزیابی کرد.
اشتباه خطرناک ترامپ
به نوشته بلومبرگ، دونالد ترامپ در مقاطعی با بیشتر رهبران دیگر گروه هفت وارد جدال شده است؛ اما جورجیا ملونی، نخستوزیر ایتالیا، این هفته کاری انجام داد که هیچیک از آنان جرأت انجامش را نداشتند: او تنش را تشدید کرد.
اکوایران: گفتوگوی دور از ادب دونالد ترامپ با یک شبکه ایتالیایی در مورد نخستوزیر ایتالیا خشم سیاستمداری را که پیشتر متحد ترامپ در درون اتحادیه اروپا بهشمار میرفت، برانگیخت. موضوع اما فراتر از واکنش مقطعی به یک اظهارنظر است.
برخلاف پدرو سانچز، سوسیالیست اسپانیایی و یکی از انگشتشمار رهبران اروپایی که از مورد حمله لفظی قرار گرفتن از سوی ترامپ سود سیاسی برده است، ملونی بهعنوان یکی از انگشتشمار رهبران اروپایی شناخته میشد که ترامپ واقعاً از او خوشش میآمد؛ یک محافظهکار صریح که در گفتوگو با جریان «ماگا» احساس آسودگی میکرد. اما ملونی در این مدت از یک سیاستمدار پوپولیست به یک سیاستمدار عملگرا تبدیل شده است.
زمانیکه ترامپ سال گذشته بارها از ظاهر او تعریف کرد و گفت: «از اینکه زیبا صدایت کنند ناراحت نمیشوی، درست است؟ چون واقعاً زیبا هستی» و درحالیکه دیگران به این شیءانگاری اعتراض کردند، ملونی واکنشی نشان نداد. به همین دلیل، تصمیم او برای پاسخ دادن به تحریکهای ترامپ با تحریکهای متقابل خود، با شیوهای که بیشتر همتایانش در برخورد با حملات ترامپ در پیش گرفتهاند، متفاوت است.
فراتر از یک مشاجره معمولی
در ۲۴ ساعت گذشته، فردی که ترامپ زمانی گفته بود «اروپا را تسخیر کرده است،» سه کاری را انجام داد که شاید برخی متحدان آمریکا در خلوت به آنها فکر کرده باشند، اما هرگز آشکارا بیان نکرده بودند. او گفت که ترامپ دروغ میگوید، به دشمنان باج میدهد و علیه دوستان خود موضع میگیرد. او همچنین با اشاره به نزدیک شدن انتخابات میاندورهای نوامبر، به ترامپ طعنه زد و از او خواست به نظرسنجیهای خودش نگاه کند؛ درحالیکه بهخوبی میدانست محبوبیت او به پایینترین سطوح تازهای رسیده است.
پنج نفر از سران گروه هفت طی یک جلسه کاری در اجلاس اویان-له-بن، فرانسه، روز چهارشنبه ۱۷ ژوئن ۲۰۲۶/عکس از آسوشیتدپرس
زمینه این شکاف و علت اینکه این اختلاف صرفاً یک مشاجره معمولی نیست، اهمیت زیادی دارد. این اتفاق تقریباً بدون مقدمه و در پی نشست نسبتاً صمیمانه گروه هفت رخ داد؛ نشستی که در آن بسیاری از رهبران، تردیدهای خود درباره توافق صلحی را که ترامپ قرار بود با ایران امضا کند، کنار گذاشتند. ترامپ نیز گروه هفت را که در گذشته بارها از آن انتقاد کرده بود، «یکی از موفقترین نشستها» توصیف کرد.
این پرسش که آیا باید ترامپ را آرام کرد یا با او همراه شد، موضوعی است که بسیاری از متحدان آمریکا درباره آن دچار تردید بودهاند.
در حرکتی معنادار، مارک روته، دبیرکل ناتو، به نشست هفته گذشته در فرانسه دعوت نشد؛ تا حدی به این دلیل که برخی پایتختهای مهم اروپایی از تملقگویی او نسبت به ترامپ احساس ناراحتی میکردند. پیشتر نیز میان ترامپ و ملونی تنشی بر سر دفاع ملونی از پاپ لئو چهاردهم در برابر انتقادهای ترامپ از مواضع او درباره جنگ ایران، وجود داشت؛ اما به نظر میرسید آن اختلاف بهسرعت فروکش کرده باشد. در نشست گروه هفت، به نظر میرسید رهبران دیگری بیش از ملونی آماده رویارویی با ترامپ باشند.
امانوئل مکرون، رئیسجمهور فرانسه، بارها با ترامپ وارد جدال شده است. ترامپ او را فردی تشنه تبلیغات خوانده و گفته بود که بهزودی از قدرت کنار خواهد رفت. از آنجا که این آخرین دوره ریاستجمهوری مکرون است، او از نظر سیاسی چیز زیادی برای از دست دادن ندارد.
بااینحال، به نظر میرسید دو مرد بار دیگر به یکدیگر نزدیک شدهاند. ترامپ آشکارا از مهماننوازی مکرون، ابتدا در آلپ فرانسه و سپس در اقامتگاه مجلل پادشاهان پیشین فرانسه، خرسند بود؛ جاییکه بهطور ناگهانی و در میان شکوه و طلای ورسای تصمیم گرفت یادداشت تفاهم با ایران را امضا کند. مکرون نیز در کنار او نشسته بود.
کییر استارمر، نخستوزیر بریتانیا، نیز حضور داشت؛ سیاستمداری که برای بقای سیاسی خود بهشدت تلاش میکند. او برای مدتی کوتاه از قرار گرفتن در دایره لطف ترامپ بهرهمند شد و دعوت شخصی پادشاه چارلز سوم را به ترامپ ارائه کرد؛ اقدامی که با استقبال روبهرو شد؛ اما هنگامی که استارمر درباره اجازه استفاده آمریکا از پایگاههای نظامی بریتانیا برای حمله به ایران موضعی دوپهلو اتخاذ کرد، ترامپ علیه او موضع گرفت. واکنش محتاطانه استارمر نیز در داخل بریتانیا ستایش چندانی برای او به همراه نداشت.
در واقع، با توجه به اینکه ترامپ در اروپا، صرفنظر از گرایش سیاسی افراد، چهرهای نامحبوب است، بسیاری از رهبران دریافتهاند که تحمل حملات او، از نگاه رأیدهندگان به ضرر آنها تمام میشود.
فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان، تلاش کرده است از رویارویی مستقیم پرهیز کند. او پس از آنکه به گروهی از دانشجویان گفت آمریکا در برابر ایرانیها تحقیر شده است، بهسرعت کوشید در نشست گروه هفت این موضوع را جبران کند و با هدیه دادن یک پیراهن فوتبال به ترامپ گفت: «ما در یک تیم هستیم.»
سانائه تاکایچی، نخستوزیر ژاپن و جدیدترین رهبر منتخب گروه هفت، همچنان تحت تأثیر شوخی ترامپ در سه ماه پیش قرار داشت؛ زمانی که او با لحنی طنزآمیز به حمله ژاپن به پایگاه دریایی آمریکا در سال ۱۹۴۱ اشاره کرد؛ حملهای که آمریکا را وارد جنگ جهانی دوم کرد. ترامپ گفته بود: «چه کسی بهتر از ژاپن درباره حملات غافلگیرانه میداند؟ چرا درباره پرل هاربر به من چیزی نگفتید؟»
مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، احتمالاً بیش از دیگران به چالش علنی ترامپ نزدیک شده است، اما حتی او نیز از رویارویی کامل با همسایه خود خودداری کرده است؛ بهویژه در شرایطی که کانادا و آمریکا همراه با مکزیک میزبان جام جهانی تابستان آینده خواهند بود.
این یکی فرق میکند
و اینجاست که ملونی وارد صحنه میشود.
از زمان بازگشت ترامپ به کاخ سفید در سال ۲۰۲۵، بسیاری از سیاستمداران اروپایی واکنشهای خود را بر این فرض تنظیم کردهاند که مقابله آشکار با او یک راهبرد بازنده است.
دونالد ترامپ پس از عکس دستهجمعی رهبران گروه هفت و کشورهای دعوتشده در جریان اجلاس گروه هفت در اویان-له-بن، فرانسه، در روز سهشنبه ۱۶ ژوئن ۲۰۲۶، با جورجیا ملونی گفتگو میکند/عکس از آسوشیتدپرس
ملونی ۴۹ ساله که با شوخی گفته بود پس از ترک سیگار و با کراوات وارد نشست گروه هفت شده است، نخستین رهبری است که واقعاً این نظریه را به چالش کشیده و میخواهد بسنجد که آیا مقابله با ترامپ میتواند برای او در میان رأیدهندگان امتیاز سیاسی به همراه داشته باشد یا خیر. او سال آینده با آزمون انتخاباتی روبهرو خواهد شد و به گفته لورنزو کاستلانی، پژوهشگر دانشگاه لوئیس در رم، از نظر برند سیاسی او، اینکه بهعنوان «عروسک خیمهشببازی ترامپ در اروپا» شناخته شود، تصویر مطلوبی نیست.
در واکنش به حملات لفظی ترامپ، وزارت خارجه ایتالیا اواخر روز جمعه نشست تجاری آمریکا و ایتالیا در میامی را که قرار بود مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، نیز در آن حضور داشته باشد، لغو کرد. این نشست قرار بود محل امضای رسمی ابتکار مواد معدنی حیاتی موسوم به «پکس سیلیکا» باشد؛ طرحی که آمریکا آن را هدایت میکند. به گفته افراد آگاه، اکنون مشخص نیست این توافق چه زمانی ممکن است امضا شود.
و ملونی با این وضعیت مشکلی ندارد.
حتی پائولو زامپولی، دوست نزدیک ترامپ و فرستاده ویژه او در امور مشارکتهای جهانی، نیز به روزنامه رپوبلیکا گفت: «این موضع رسمی است و در حال حاضر یک گسست کامل را نشان میدهد.»
