حمیدرضا عزیزی، تحلیلگر مسائل بینالملل، در گفتوگو با برنامه «گفتوگوی استراتژیک» اظهار داشت: این موضوع را باید فراتر از سطح اتحادیه اروپا تحلیل کرد، چراکه پای بریتانیا و همچنین کلیت ناتو نیز در میان است. هرچند بریتانیا همراهی بیشتری با ایالات متحده بهویژه در چارچوب عملیات «دفاعی» به تعبیر خودشان نشان داد، اما در عمل در اقدامات تهاجمی مشارکت نکرد. ناتو نیز با چند لایه پیچیدگی مواجه است.
وی تأکید کرد: رویکرد متغیر و غیرقابل پیشبینی ترامپ، به بیاعتمادی در اروپا دامن زده و در نهایت به عدم همراهی اروپا و ناتو در قبال بحران ایران منجر شده است.
از یکسو، کشورهای اروپایی درگیر بحرانهای امنیتی و اقتصادی خود هستند و تمایلی به صرف منابع در جبههای دیگر ندارند؛ از سوی دیگر، رشد جریانهای راستگرا و پوپولیستی، هزینههای مداخله نظامی را برای دولتها افزایش داده است.
این تحلیلگر همچنین به نارضایتی اروپا از نحوه آغاز جنگ اشاره کرد و گفت: این اقدام بدون هماهنگی با متحدان اروپایی انجام شد و آنها عملاً در برابر «عمل انجامشده» قرار گرفتند. افزون بر این، ناتو اساساً یک ائتلاف دفاعی است و ورود به یک جنگ تهاجمی با ماهیت آن همخوانی ندارد.
