به گفته کریمی، اگر روابط ایران و آمریکا به سمت نوعی حلوفصل، حتی در سطحی پایینتر از توافق کامل و در حد «ترک مخاصمه» حرکت کند، بهبود روابط ایران با کشورهای منطقه چندان پیچیده نخواهد بود. او معتقد است در چنین شرایطی، زمینه برای اصلاح مناسبات منطقهای فراهم میشود و موانع موجود بهمراتب کاهش مییابد. در مقابل، تداوم وضعیت تقابلی، مسیر تعامل با همسایگان را دشوارتر و پیچیدهتر خواهد کرد.
کریمی در عین حال با انتقاد از وضعیت فعلی دیپلماسی منطقهای ایران، تأکید کرد که اقدامات انجامشده در این حوزه متناسب با جایگاه ایران نیست. او تصریح کرد که سیاست منطقهای کشور نیازمند ابتکاراتی جدیتر و فعالتر است؛ ابتکاراتی که بتواند پاسخگوی شرایط پیچیده کنونی باشد.
به باور او، کشورهای منطقه باید به این جمعبندی برسند که شکلگیری یک آرایش امنیتی منطقهای، منافع بیشتری نسبت به وابستگی به ایالات متحده آمریکا برای آنها به همراه خواهد داشت. کریمی تصریح کرد که تجربه نشان داده است اتکای امنیتی به آمریکا، عمدتاً به فروش تسلیحات محدود شده و نتوانسته امنیت پایدار برای این کشورها ایجاد کند.
کریمی با اشاره به اولویتهای راهبردی آمریکا در منطقه، تأکید کرد که حمایت از اسرائیل در رأس سیاستهای این کشور قرار دارد و همین مسئله باعث میشود سایر بازیگران منطقهای در اولویتهای بعدی قرار گیرند. به گفته وی، حتی طرحهایی مانند توافقنامههای ابراهیم نیز لزوماً به معنای تأمین امنیت پایدار برای کشورهای منطقه نیست.
