نیت سوانسون، دیپلمات پیشین وزارت امور خارجه آمریکا، با اشاره به شناخت محدود و ساختار حداقلی میز ایران در دستگاه دیپلماسی واشنگتن پس از انقلاب ۱۳۵۷، تفاوت در محاسبات زمانی و ضعف عملکرد ایالات متحده در تأثیرگذاری بر تصمیم‌گیرندگان ایرانی را از چالش‌های بنیادین روابط دو کشور دانست.

اکوایران: نیت سوانسون، دیپلمات پیشین وزارت امور خارجه آمریکا، در گفت‌وگو با علی واعظ، معاون مدیر بخش خاورمیانه گروه بحران برنامه «آن‌طرف» با اشاره به تجربه فعالیت خود در دستگاه دیپلماسی این کشور، از شناخت محدود واشنگتن نسبت به ایران در سال‌های نخست پس از انقلاب ۱۳۵۷ سخن گفت.

او با اشاره به دوران ریاست‌جمهوری جورج واکر بوش گفت: در آن زمان، میز ایران در وزارت امور خارجه آمریکا بسیار کوچک بود و این موضوع نشان‌دهنده محدود بودن توجه و شناخت دستگاه دیپلماسی آمریکا نسبت به ایران بود. به گفته سوانسون، آمریکا از سال ۱۹۷۹ در ایران حضور دیپلماتیک نداشته و شناخت چندانی از تحولات داخلی این کشور نداشته است.

این دیپلمات پیشین آمریکایی همچنین گفت که با تغییر دولت‌ها در واشنگتن، رویکرد آمریکا در قبال ایران نیز دستخوش تغییرات قابل‌توجهی می‌شد. او یکی از مشکلات اصلی واشنگتن در تعامل با تهران را تفاوت در ملاحظات زمانی و محاسبات دو کشور دانست و تأکید کرد که ایران تصمیم‌های خود را بر اساس زمان‌بندی و اولویت‌های سیاسی آمریکا اتخاذ نمی‌کرد.

سوانسون در ادامه با ارزیابی عملکرد سیاست خارجی آمریکا در قبال ایران گفت که مقام‌های این کشور طی دو دهه گذشته در تأثیرگذاری بر تصمیم‌گیرندگان ایرانی عملکرد ضعیفی داشته‌اند. اظهارات او بر شکاف میان شناخت و محاسبات سیاست‌گذاران آمریکایی از ایران و واقعیت‌های تصمیم‌گیری در تهران تأکید دارد.