در حالی که جهان برای کاهش انتشار کربن به‌سرعت به سمت خودروهای برقی و باتری‌های لیتیوم‌یونی حرکت می‌کند، یکی از مواد کلیدی این گذار خود با یک تناقض جدی روبه‌روست: گرافیت مورد نیاز باتری‌ها، هم پرمصرف است و هم تولید آن می‌تواند انرژی‌بر و آلاینده باشد.

از یک‌سو، تقاضای جهانی گرافیت تا سال ۲۰۴۰ می‌تواند دو برابر شود و از سوی دیگر، بیش از ۹۰ درصد بازار این ماده در اختیار چین قرار دارد.

حالا فناوری‌هایی مانند تبدیل ضایعات زیست‌توده به گرافیت با خلوص بالا، این پرسش را مطرح کرده‌اند که آیا می‌توان همزمان با توسعه خودروهای برقی، مسیر تولید یکی از مواد حیاتی آنها را نیز سبزتر و مستقل‌تر کرد؟

کتایون ملکی گزارش می دهد.