به گزارش اکوایران به نقل از روزنامه دنیای اقتصاد، چک کردن لحظه به لحظه اخبار این روزها بخش بزرگی از زمان ایرانی ها را می گیرد. در عین همین چک کردن مداوم به استرس و اضطراب بیشتر منجر می شود، این موضوع زمانی شکل حاد به خود می گیرد که فرزندان را در یک خانواده درگیر می کند.
دکتر ویدا میرابوالفتحی، روانشناس و عضو هیات علمی آموزش عالی علوم شناختی وضعیت کنونی را «تروماتیک» زخم روحی ناشی از اتفاق غیرمنتظره که شرایط زندگی را از حالت طبیعی خارج میکند) توصیف می کند. او با دستهبندی سه گروه سنی خردسالان و کودکان و نوجوانان، شیوه برخورد با آنها را تشریح می کند.
اولین آنها بچههای زیر پنج سال هستند. در همین رده سنی، بچههایی که میتوانند حرف بزنند کاملا میفهمند دور و برشان چه خبر است، آنها متوجه غیرطبیعی بودن وضعیت میشوند؛ بهویژه وقتی والدین درباره شرایطی که در آن به سر میبرند، حرف میزنند. در این وضعیت آنها ممکن است سوالاتی را با والدین مطرح کنند. باید به بچهها توضیحات سادهای ارائه دهیم. نیاز نیست جزئیات بیان شوند، چون بچهها قدرت تحلیل و آنالیز آن را ندارند، در نتیجه دنیایشان بسیار ناامن میشود.
او دومین گروه سنی را بین ۶ تا ۱۲ سال می داند و می افزاید: این گروه را باید کاملا جدی بگیرید و برای آنها برنامه داشته باشید. شروع جنگ همزمان با تعطیلی مدارس و حضور بچهها در خانه هاست. بچهها متوجهند که موقعیت طبیعی حاکم نیست. بنابراین والدین باید برنامهای برای سرگرمی بچهها طراحی کرده و در عین حال به آنها اطلاعات دهند. البته منظور از اطلاعات، اطلاعات وحشتناک نیست، در این حد که به آنها بگوییم «این دوره میگذرد و تمام میشود.»
این روانشناس سومین گروه سنی بالای ۱۲سال یعنی متوسطه اول و دوم عنوان کرده و می گوید: ما باید از فرزندانمان در این گروه سنی بخواهیم که نگاه انتقادی و تحلیلی داشته باشند، هر خبری که میخوانند و هر تصویری که میبینند واقعیت ندارد و باید ارتباط بین خبرها را پیدا کنند.
