در سال ۱۸۲۰، آسیا دو سوم از جمعیت جهان را دارا بود و تقریبا نیمی از درآمد جهان را داشت.
زوال این قاره، منسوب به پیوستنش به اقتصاد جهانی بود که البته با استعمار شکل گرفت و با امپریالیسم پیش رفت.
در اواخر دهه ۱۹۶۰، آسیا از نظر سطح درآمدها برای جمعیت بزرگ موجود در آن، فقیرترین قاره در جهان بود.
۳۰ درصد از درآمد جهان، ۴۰ درصد از تولید جهان و بیش از یکسوم از تجارت جهان در سال ۲۰۱۶ در این قاره متمرکز شده است
این وضعیت در شرایطی است که درآمد سرانه به سمت میانگین جهانی همگرا شده است.
