اقتصاد ایران سالهاست در شرایط نامطلوبی به سر میبرد اما طنز تلخ ماجرا در این است که در انتخابات که باید عیار نامزدها معلوم شود، وعدههای اقتصادی کاندیداها به کلیترین شکل ممکن بیان میشود و خبری از راهکار جامعی نیست.
جملات کلی و کلیشهای همچون بهبود تولید و کاهش بیکاری و تورم بر زبان تمامی نامزدها است اما راهکار عملیاتی توسط آنها مطرح نمیشود. آیا امسال نیز این مسیر بیبرنامگی ادامهدار است؟
