"صلح شرط لازم مبادله است". این سخنی بود که فرهاد نیلی، اقتصاددان در گفت‌وگو با محمد طاهری، سردبیر تجارت فردا بیان کرد و افزود: شرط کافی مبادله آن است که باید یک ابزار مبادله مطمعن قابل پیش‌بینی باشد و نااطمینانی‌های ناشی از تغییرات برای دو طرف مبادله قابل محاسبه باشد.

نیلی تاکید کرد که مثلا اگر در مبادلات چهار نرخ ارز وجود داشته باشد، نرخ برابری ارزها با یکدیگر تغییر می‌کنند. اما دو ارزی که هیچوقت نرخ برابری آن‌ها تغییر نمی‌کند، عملا یک ارز محسوب می‌شود. مانند درهم امارات و دلار آمریکا.

او توضیح می‌دهد که در پایان جنگ جهانی دوم بر نرخ ارز کشور پیروز توافق شد؛ در آن شرایط نه‌تنها آمریکا پیروز جنگ جهانی دوم بود، بلکه به دلیل قرار داشتن بین اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام، هیچ لطمه‌ای از این جنگ ندیده بود.

بنابراین دلار آمریکا بعنوان ارز ذخیره، ارز مبادله و ارز قابل پیش‌بینی برای طرفین معامله تعیین شد.