شاخص مدیران خرید (شامخ) نشان میدهد نساجی طی دو سال گذشته چندین بار وارد محدوده رکود و حتی بحران شده است؛ هرچند آمارهای اردیبهشتماه نشانههایی از بهبود نسبی فعالیت کارخانهها را ثبت کردهاند. با این حال، افزایش قیمت مواد اولیه، بهویژه پلیاستر، کاهش عرضه محصولات پتروشیمی، کمبود پنبه داخلی و وابستگی بیشتر به واردات، هزینه تولید را به شکل محسوسی افزایش داده است.
در بخش صادرات نیز روندی نگرانکننده دیده میشود. ارزش صادرات نساجی و پوشاک ایران کاهش یافته، در حالی که رقبایی مانند بنگلادش و ترکیه هر سال دهها میلیارد دلار از این صنعت درآمد کسب میکنند. مجموعه عواملی مانند تحریمها، فرسودگی ماشینآلات، نوسانات ارزی، قاچاق پوشاک و ضعف برندسازی باعث شده رقابت برای تولیدکنندگان ایرانی دشوارتر از همیشه باشد. آینده این صنعت به اصلاح این چالشهای ساختاری و افزایش توان رقابت در بازارهای داخلی و خارجی وابسته است.
