برخلاف سلطان قابوس که با کاریزمای شخصی و دیپلماسی نرم، عمان را به «میانجی جهان عرب» تبدیل کرده بود، سلطان هیثم یک مدیر تکنوکرات است. او بهجای پروژههای نمایشی، اصلاحات اقتصادی دردناک اما ضروری را در دستور کار قرار داد: کاهش بدهی عمومی، اعمال مالیات، کوچکسازی دولت و بازسازی ساختار بازار کار. نتیجه این رویکرد، کاهش چشمگیر نسبت بدهی به تولید ناخالص داخلی و بازگشت مازاد بودجه بود؛ در کنار رشد پایدار اقتصادی که حتی صندوق بینالمللی پول هم آن را تأیید کرده است.
در عین حال، عمان با سرمایهگذاری عظیم روی هیدروژن سبز، خود را برای دنیای پس از نفت آماده میکند و همزمان، سنت بیطرفی سیاسیاش را حفظ کرده است. با این حال، بیکاری جوانان و محدود شدن فضاهای انتقادی، چالشهایی جدی باقی ماندهاند.
تجربه عمان نشان میدهد در منطقهای که به نمایش قدرت عادت دارد، شاید «مدیریت بیسروصدا» رادیکالترین انتخاب ممکن باشد.
