همزمان، افت شاخص مدیران خرید بخش تولید چین از ۵۱.۷ به ۵۰.۹، از کاهش شتاب فعالیت کارخانهها حکایت دارد. ضعف تقاضای داخلی و افزایش هزینه تولید میتواند مصرف مس، فولاد، سنگآهن و محصولات پتروشیمی را محدود کند. افزایش ذخایر متانول چین و بازگشت احتمالی عرضه واحد زاگرس نیز فشار نزولی بر بازار متانول آسیا را افزایش داده است.
در بازار بدهی، مسیر چین و غرب بیشازپیش از یکدیگر جدا شده است. درحالیکه تورم، قیمت انرژی و کسری بودجه بازده اوراق غربی را بالا نگه داشته، بازده اوراق چین همچنان پایین است؛ شرایطی که هزینه تأمین مالی دولت و شرکتهای چینی را کاهش میدهد.
این واگرایی از شکلگیری تقابلی تازه حکایت دارد: اوراق چین به جایگاه دارایی امن نزدیکتر میشود، درحالیکه اوراق آمریکا و اروپا بیش از گذشته تحتتأثیر ریسک تورم و کسری بودجه قرار گرفتهاند. در بازار های داخلی نیز بورس نیاز به یک جرقه داشت انفجار را تجربه کند و از طرفی گویا سهامداران آنچنان توجهی به اخبار منفی ندارند بلکه ارزندگی را سرلوحه تصمیم گیری های خود قرار دادند.
