بورس تهران در سال‌های اخیر بارها نشان داده که نسبت به رویدادهای سیاسی و امنیتی، واکنشی سریع و گاه هیجانی دارد؛ به‌گونه‌ای که شاخص کل، در کوتاه‌ترین زمان ممکن تحت‌تأثیر تیترهای سیاسی تغییر مسیر می‌دهد و بازار سرمایه به آینه‌ای از فضای نااطمینانی یا امید در اقتصاد و سیاست کشور تبدیل می‌شود.

تجربه دی‌ماه ۱۳۹۸ و پس از شهادت سردار سلیمانی، یکی از بارزترین نمونه‌ها است. در نخستین روز معاملاتی، شاخص کل با افت ۴.۳۶ درصدی مواجه شد و طی چهار روز معاملاتی، مجموع کاهش شاخص به ۷.۸۸ درصد رسید. این واکنش سنگین نشان داد هرچه سطح تنش سیاسی و امنیتی بالاتر باشد، شدت نوسان در بازار سرمایه نیز افزایش می‌یابد؛ هرچند در آن مقطع، حمایت مقام ناظر و کاهش دامنه نوسان، از تشدید هیجانات جلوگیری کرد.

در فروردین ۱۴۰۳ و هم‌زمان با حمله اسرائیل به کنسولگری ایران در دمشق، بازارهای ارز و طلا با رشد قابل توجهی همراه شدند، اما بورس تهران واکنشی منفی نشان داد. چند روز بعد، در آستانه عملیات وعده صادق ۱، شاخص کل بیش از ۳ درصد افت کرد و خروج قابل توجه پول حقیقی ثبت شد. تداوم شوک‌ها در ادامه سال، از جمله ترور اسماعیل هنیه، شهادت سیدحسن نصرالله و عملیات‌های وعده صادق، بار دیگر حساسیت بازار سرمایه به تحولات منطقه‌ای را نمایان کرد.

در نقطه مقابل، آغاز مذاکرات ایران و آمریکا در ابتدای سال ۱۴۰۴، مسیر بازار را صعودی کرد و شاخص کل برای نخستین‌بار از مرز ۳ میلیون واحد عبور کرد. با این حال، فرسایشی‌شدن مذاکرات و آغاز جنگ ۱۲روزه، بار دیگر بورس را به مسیر نزولی بازگرداند.

جمع‌بندی این بررسی نشان می‌دهد بورس تهران به اخبار سیاسی و امنیتی به‌سرعت واکنش نشان می‌دهد، اما جهت نهایی بازار، بیش از خود خبر، به تداوم یا فروکش‌کردن ریسک‌ها وابسته است.