اکوایران؛ در ادامه تحلیل‌های منطقه‌ای و بین‌المللی درباره نتایج انتخابات آمریکا، روزنامه القدس العربی چاپ لندن، در مقاله‌ای تحت عنوان «جمهوری‌خواهان تاوان جنگ با ایران را دادند» نوشت: واشنگتن‌دی‌سی، صبح چهارشنبه با صحنه‌ای متزلزل از خواب بیدار شد: هر دو مجلس کنگره تحت کنترل دموکرات‌ها بودند و دونالد ترامپ در تلویزیون ظاهر شد و اذعان کرد که مخالفانش پیروز شده‌اند.
«نه» بزرگ شهروندان آمریکایی به جنگ‌های اسرائیلیِ آمریکا در منطقه
نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای به‌عنوان یک همه‌پرسی سخت در مورد دو سال از دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ بود، دوره‌ای که با جنگ قابل‌ملاحظه علیه ایران همراه بود و منجر به فشارهای اقتصادی و تورم فزاینده در آمریکا شد،
علاوه بر آن، بعد از جنگ نسل‌کشی رژیم صهیونیستی علیه نوار غزه و افشای ابعاد جنایات این رژیم ضد غیرنظامیان فلسطینی، افکار عمومی آمریکا مخالفت گسترده خود را با جنگ‌های اسرائیلی در منطقه که آمریکا را به آن می‌کشاند، اعلام کردند،
در واقع رأی‌دهندگان آمریکایی و حتی کسانی که پیشتر حامی حزب جمهوری‌خواه بودند، با رأی علیه این حزب اعلام کردند که نمی‌خواهند آمریکا تبدیل به ملک خصوصی یک طرف خاص شود و شهروندان آمریکایی نمی‌خواهند هزینه ماجراجویی‌های خارجی ترامپ را بدهند.
در اینجا شاید اهمیت جزئیات مربوط به این انتخابات و نتایج آن، از خود آمار خیلی مهم‌تر باشد، اینکه؛ایالت‌هایی که به‌طور سنتی پایگاه جمهوری‌خواهان محسوب می‌شدند، از تگزاس و کانزاس گرفته تا کارولینای جنوبی، به‌خلاف انتظار همه، به دموکرات‌ها رأی دادند که بیانگر اعتراض شدید آنها به سیاست‌های ترامپ و حزب او بود.
سونامی بزرگ در آمریکا در سایه نفرین جنگ با ایران
در کمپین‌های انتخاباتی، دموکرات‌ها روی مسئله گرانی و تورم بی‌سابقه ناشی از پیامدهای جنگ با ایران متمرکز شدند که زندگی همه آمریکایی‌ها را تحت‌تأثیر قرار داده است.
امروز تورم برای مردم آمریکا، چه در خرید از سوپرمارکت‌ها و چه در پر کردن بنزین اتومبیل‌های‌شان، به یک واقعیت تلخ روزانه تبدیل شده است، و این واقعیت را هم نباید فراموش کرد که بسیاری مجبور شده‌اند خرید کالاهای بادوام را به تعویق بیندازند.
نظرسنجی‌های انجام‌شده از رأی‌دهندگان آمریکایی نشان می‌داد 78 درصد از رأی‌دهندگان، افزایش هزینه‌های زندگی را مهم‌ترین مسئله در تعیین رأی خود می‌دانند. اکثر آنها مستقیماً این تورم را به سیاست‌های رئیس‌جمهور و ماجراجویی‌های خارجی شکست‌خورده او، در زمانی که دستمزدها راکد مانده یا رشد آنها کند شده بود، مرتبط می‌دانستند.
این بیانگر وضعیت ناامیدی عمومی میان آمریکایی‌هاست که بحران اقتصادی بی‌سابقه این کشور را به یک مجازات انتخاباتی برای ترامپ و حزبش تبدیل کرد.
در اینجا جنگ با ایران، همان موجی بود که سونامی بحران در داخل آمریکا را به وجود آورد. در فوریه 2026 آمریکا با تحریک اسرائیل و بدون مجوز قبلی کنگره، حمله بزرگی را علیه ایران آغاز کرد که با پاسخ متقابل این کشور در سطوح مختلف همراه بود.
ایران علاوه بر هدف قرار دادن پایگاه‌های آمریکا در کشورهای منطقه، با بستن تنگه هرمز، شریان حیاتی برای تأمین انرژی و مواد شیمیایی جهانی، به این حمله پاسخ داد، قیمت سوخت به‌شدت افزایش یافت، تورم تشدید شد و آمریکایی‌ها اعتماد خود را به توانایی ترامپ در مدیریت اوضاع از دست دادند.
طبق نظرسنجی آسوشیتدپرس، تقریباً دوسوم از رأی‌دهندگان تصمیم به جنگ با ایران را یک اشتباه دانستند و درصد مشابهی از نحوه مدیریت این جنگ توسط ترامپ ناراضی بودند،
علاوه بر آن، وضعیت اسفناک غزه هم افکار عمومی آمریکا را تحت‌تأثیر قرار داده بود و نامزدهای حزب دموکرات که از این مسئله آگاه بودند، با نفوذ میان احساسات آمریکایی‌ها و اعلام همدردی با فلسطینی‌ها، هرچند به‌شکل ظاهری، توانستند آرای زیادی کسب کنند.
در همین حال، پول سیاسی گروه‌های لابی طرفدار اسرائیل توانایی خود را برای حمایت از حامیان این رژیم از دست داد؛ همانند اتفاقی که در مورد عبدالرحمن السید، نامزد حزب دموکرات در میشیگان افتاد؛ جایی که با وجود صرف نزدیک به 30 میلیون دلار علیه او، کرسی سنا را به دست آورد.
بار سنگین جنگ با ایران بر دوش جمهوری‌خواهان افتاد
از طرف دیگر، رأی‌دهندگان، جنگ علیه ایران و نسل‌کشی غزه را در یک زمینه وسیع‌تر پیوند دادند: اکثر مردم آمریکا با منطق جنگ در تحمیل اراده خارجی بر سایر ملت‌ها مخالفند و از پرداخت هزینه چنین جنگ‌هایی توسط شهروندان عادی آمریکایی خودداری می‌کنند،
بنابراین بار سنگین جنگ علیه ایران بر دوش جمهوری‌خواهان افتاد که یکی از بدترین لحظات انتخاباتی خود را در تاریخ اخیر تجربه کردند.
اما با کنترل دموکرات‌ها بر کنگره، این سؤال مطرح می‌شود که این کنترل چه‌معنایی برای سیاست واشنگتن خواهد داشت: آیا دموکرات‌ها در مهار ترامپ موفق خواهند شد یا رئیس جمهور با نادیده گرفتن خواست رأی‌دهندگان، به سیاست‌های خود ادامه خواهد داد؟
دموکرات‌ها اکنون ابزارهای واقعی برای اعمال فشار بر دولت جمهوری‌خواه دارند: قدرت بودجه، توانایی برگزاری جلسات استماع و ظرفیت مرتبط کردن تصویب قوانین حیاتی مانند قانون مجوز دفاع ملی با محدودیت‌های اختیارات جنگی رئیس جمهور.
آنها همچنین می‌توانند بودجه جنگ علیه ایران را قطع کنند، فروش اسلحه به اسرائیل را مسدود و یا مقامات دولت ترامپ را استیضاح کنند، با این حال، این ابزارها همچنان در اثربخشی محدود هستند، زیرا کنگره برای لغو وتوی رئیس جمهور به اکثریت دوسوم آرا نیاز دارد که با توجه به اختلافات فعلی بعید است،
بنابراین، اگر دولت فعلی تنش جدیدی را علیه ایران آغاز کند، کنگره ممکن است خود را در جلوگیری از اعمال اختیارات رئیس جمهور ناتوان ببیند، از قضا، کسانی که ممکن است در آن سناریو ترامپ را مهار کنند، خود جمهوری‌خواهان خواهند بود، زیرا تشدید بیشتر تنش و ادامه درگیری‌ها می‌تواند خشم عمومی را قبل از انتخابات ریاست‌جمهوری 2028 تشدید کند و شکست دیگری برای جمهوری‌خواهان رقم بزند.
دموکرات‌ها در آستانه یک آزمون بزرگ مقابل مردم آمریکا
در این زمینه ترامپ اخیراً در گفتگو با فایننشال تایمز اعلام کرد که هیچ برنامه فوری برای حمله به ایران ندارد، البته شاخص‌ها هم نشان می‌دهد که ترامپ از عواقب ازسرگیری جنگ با ایران به‌شدت می‌ترسد و به همین دلیل مدام آن را به تعویق می‌اندازد و در هر صورت باید منتظر تحولات بعدی باشیم.
در این سناریو، دموکرات‌های کنگره ممکن است خود را در موقعیت دشواری بیابند: فشار برای پایان فوری جنگ، یا دادن فضای مذاکره به رئیس‌جمهور و تمدید تحریم‌ها و ممنوعیت صادرات، که به‌معنای ادامه فشارهای تورمی خواهد بود.
از طرف دیگر، ممکن است ترامپ بعد از این شکست و پیش‌بینی یک شکست دیگر در انتخابات سال 2028، بخواهد دو سال باقی‌مانده ریاست‌جمهوری خود را صرف ماجراجویی‌های خطرناک و جنگ‌های خارجی کند که در این صورت، موجب ایجاد موج بزرگی از شکاف و اختلاف میان جمهوری‌خواهان خواهد شد؛ مانند موضع‌گیری بی‌سابقه جی‌دی ونس، معاون ترامپ علیه وی و اذعان به اینکه آمریکا با اطلاعات گمراه‌کننده اسرائیل وارد جنگ با ایران شد و نتایج این جنگ شکست حزب جمهوری‌خواه در انتخابات را رقم زد.
در پایان، نکته‌ای که باید به آن اشاره کنیم این است که دموکرات‌ها به‌خاطر خشم مردم آمریکا از جمهوری‌خواهان به پیروزی رسیدند و اکثریت کنگره را به دست آوردند، نه صلاحیت و شایستگی خود، بنابراین فشاری که اکنون به دموکرات‌ها وارد می‌شود بسیار زیاد است و آنها دو سال فرصت دارند تا به وعده‌های خود عمل کنند.
