اکوایران: حتی با وجود اینکه قانون‌گذاران دموکرات قصد دارند پس از در دست گرفتن کنترل کنگره، دامنه اختیارات رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه را محدود کنند، ترامپ در دو سال پایانی حضورش در کاخ سفید همچنان آزادی عمل گسترده‌ای برای پیگیری اهدافش در عرصه جهانی خواهد داشت؛ از ایران و اسرائیل گرفته تا اوکراین و چین.
عقب‌نشینی یا جسارت بیشتر برای برجای گذاشتن میراث؟
به نوشته خبرگزاری رویترز، شکست سنگین جمهوری‌خواهان در انتخابات این هفته، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، را در واشنگتن تضعیف کرده و او را در برابر نظارت و بررسی‌های سخت‌گیرانه‌تر کنگره بر سیاست‌هایش قرار داده است؛ اما در عرصه سیاست خارجی، چه‌بسا او همچنان بدون عقب‌نشینی به مسیر خود ادامه دهد. به گفته تحلیلگران، پرسش اصلی این است که آیا ترامپ از عملکرد ضعیف حزبش در انتخابات میان‌دوره‌ای روز سه‌شنبه درس می‌گیرد و محتاط‌تر می‌شود، یا برعکس، این شکست او را به اتخاذ تصمیم‌های جسورانه‌تر برای ثبت میراث خود در روابط آمریکا با متحدان و دشمنانش ترغیب می‌کند.
ضربه سیاسی انتخابات میان‌دوره‌ای، چالشی را عمیق‌تر کرده که ترامپ برای پایان دادن به جنگی که خود آغازگر آن بوده در پیش دارد.
فوری‌ترین مسئله، جنگ فرسایشی با ایران است؛ جنگی که ترامپ روز چهارشنبه پذیرفت در شکست جمهوری‌خواهان و از دست رفتن کنترل هر دو مجلس کنگره نقش داشته است. بااین‌حال، او تأکید کرد که از حمله پشیمان نیست و این حملات برای جلوگیری از دستیابی تهران به سلاح هسته‌ای ضروری بوده است؛ ادعایی که ایران همواره آن را رد کرده و گفته است هرگز به دنبال ساخت چنین سلاحی نبوده است. نتیجه انتخابات میان‌دوره‌ای نشان‌دهنده واکنش منفی رأی‌دهندگان به هشت ماه درگیری نظامی بود؛ جنگی که قیمت بنزین در آمریکا را افزایش داده و میزان محبوبیت ترامپ را کاهش داده است.
رؤسای‌جمهور آمریکا در سال‌های پایانی حضورشان در قدرت، زمانی که دیگر امکان نامزدی مجدد ندارند و نفوذ داخلی‌شان رو به کاهش می‌رود، اغلب تمرکز بیشتری بر مسائل جهانی پیدا می‌کنند. بسیاری از تحلیلگران انتظار دارند ترامپ نیز مسیر مشابهی را در پیش بگیرد؛ بااین‌حال، برخی کارشناسان نگران‌اند که رفتارهای پیش‌بینی‌ناشدنی ترامپ به بی‌ثباتی بیشتر در خاورمیانه یا حتی آغاز درگیری‌هایی در نقاط دیگر جهان منجر شود. یکی از اهداف احتمالی می‌تواند کوبا باشد؛ جزیره‌ای تحت حاکمیت کمونیست‌ها که ترامپ آن را با محاصره نفتی تحت فشار قرار داده و بارها تهدید کرده است.
گستردگی اختیارات رئیس‌جمهور در سیاست خارجی
دموکرات‌ها جمهوری‌خواهان را متهم کرده بودند که اختیارات کنگره در زمینه اعلام و اداره جنگ را واگذار کرده‌اند و دست ترامپ را در عرصه بین‌المللی باز گذاشته‌اند؛ نه فقط در جنگ با ایران، بلکه در نحوه برخورد او با جنگ روسیه علیه اوکراین، سیاست تعرفه‌ای، بازداشت رئیس‌جمهور ونزوئلا و حملات مرگبار به قایق‌ها در آب‌های آمریکای لاتین.
دونالد ترامپ پس از سخنرانی خود پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای در نشنال مال در واشنگتن، دی‌سی، ایالات متحده، در ۲ نوامبر ۲۰۲۶، محل را ترک می‌کند/عکس از خبرگزاری رویترز
چاک شومر، رهبر دموکرات‌های سنا، روز چهارشنبه به خبرنگاران گفت مأموریت حزبش این است که در برابر «آشوب ترامپ در داخل و خارج از کشور» بایستد و به جنگ ایران پایان دهد؛ اما تحقق این هدف به‌سادگی امکان‌پذیر نیست؛ چرا که رؤسای‌جمهور آمریکا به‌طور سنتی در حوزه سیاست خارجی و عملیات نظامی اختیارات گسترده‌ای داشته‌اند.
ویلیام وکسلر، مدیر ارشد برنامه‌های خاورمیانه در شورای آتلانتیک، می‌گوید: «کنگره تحت کنترل دموکرات‌ها می‌تواند مانع پیشبرد برنامه‌های قانون‌گذاری داخلی ترامپ شود، اما توان چندانی برای جلوگیری از استفاده رئیس‌جمهور از اختیاراتش به‌عنوان فرمانده کل قوا ندارد.»
ابزارهای اصلی دموکرات‌ها احتمالاً شامل انجام تحقیقات درباره دولت، بررسی و تأیید صلاحیت نامزدهای ترامپ برای سمت‌های دولتی و استفاده از اختیارات بودجه‌ای برای محدود کردن عملیات خارجی او خواهد بود. با این حال، تحلیلگران معتقدند قدرت مانور دموکرات‌ها در این زمینه محدود است. لورا بلومنفلد، تحلیلگر سیاست خارجی در دانشگاه جانز هاپکینز، می‌گوید: «اگر ترامپ تحریک شود و احساس کند در تنگنا قرار گرفته است، ممکن است تصمیم بگیرد با استفاده یک‌جانبه از نیروی نظامی در خارج از کشور، قدرت ریاست‌جمهوری خود را به نمایش بگذارد.»
در مورد ایران، ترامپ با سه گزینه روبه‌روست: آغاز دور تازه‌ای از حملات هوایی، تلاش برای خروج از جنگ از طریق مذاکره، یا حفظ وضعیت کنونی؛ بن‌بستی پرتنش که قیمت جهانی انرژی را بالا نگه داشته و کشورهای همسایه ایران در خلیج فارس را نگران کرده است. تهران از آنچه تحقیر سیاسی ترامپ در داخل آمریکا می‌دانند ابراز خشنودی کرده است. بااین‌حال، افرادی در واشنگتن که از رایزنی‌های دولت آمریکا اطلاع دارند، می‌گویند هنوز احتمال اقدام نظامی ترامپ وجود دارد. به گفته یکی از منابع، ترامپ اکنون از نظر سیاسی چیزی برای از دست دادن ندارد.
اما سینا توسی، کارشناس ایران در مرکز سیاست بین‌الملل در واشنگتن، می‌گوید: «تشدید درگیری هیچ مسیر روشنی برای پیروزی پیش روی آمریکا نمی‌گذارد و خطر آن وجود دارد که همان نارضایتی‌های اقتصادی را تشدید کند که باعث شدند رأی‌دهندگان جمهوری‌خواهان را مجازات کنند.»
بازگشت به درگیری‌های گسترده همچنین ممکن است اختلافات در جنبش ماگا را عمیق‌تر کند؛ جنبشی که شمار فزاینده‌ای از هوادارانش از این موضوع ناراضی‌اند که ترامپ به وعده انتخاباتی سال ۲۰۲۴ خود برای پرهیز از مداخله نظامی در خارج از کشور عمل نکرده است. جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، روز چهارشنبه از سیاست ترامپ در قبال ایران فاصله گرفت، درباره ارزش این جنگ در برابر هزینه‌هایش تردید کرد و آن را عامل شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان دانست.
دموکرات‌ها به دنبال تغییر سیاست‌های اوکراین و اسرائیل
دموکرات‌ها پس از در دست گرفتن کنترل کنگره در ماه ژانویه، همچنین تلاش خواهند کرد حمایت آمریکا از اوکراین را احیا کنند؛ کشوری که در جریان تهاجم چهار سال و نیمه روسیه، تحت فشار ترامپ قرار داشته است. دموکرات‌ها امیدوارند بتوانند شمار بیشتری از جمهوری‌خواهان را به حمایت از تصویب کمک‌های جدید به اوکراین ترغیب کنند و اکثریتی بسازند که حتی در صورت وتوی ترامپ نیز بتواند مصوبه را به قانون تبدیل کند. ترامپ کمک‌های مستقیم آمریکا به اوکراین را متوقف کرده است.
ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین/عکس از خبرگزاری فرانسه
تصمیم ترامپ برای لغو تحریم‌های صادرات گازوئیل روسیه نیز انتقادهایی را، از جمله در میان برخی جمهوری‌خواهان، برانگیخته است؛ زیرا این تصور را تقویت کرده که او بیش از پیش در حال جانبداری از مسکو است. دموکرات‌ها همچنین می‌خواهند از قدرت تازه خود برای ترمیم روابط با متحدان اروپایی و کانادا استفاده کنند. بااین‌حال، تحلیلگران می‌گویند قانون‌گذاران به‌تنهایی نمی‌توانند اعتماد دولت‌هایی را بازگردانند که در نتیجه تعرفه‌ها و سیاست‌های فشارآمیز ترامپ از واشنگتن دلخور شده‌اند.
از سوی دیگر، انتظار می‌رود ترامپ با کنگره‌ای روبه‌رو شود که حمایت آن از اسرائیل از هر زمان دیگری کمتر است. حتی برخی جمهوری‌خواهان نیز در حال زیر سؤال بردن حمایت سنتی حزبشان از نزدیک‌ترین متحد آمریکا در خاورمیانه هستند. بسیاری از نامزدهای پیروز دموکرات، از جناح ترقی‌خواه این حزب بودند که در کارزارهای انتخاباتی خود با کمک نظامی به اسرائیل و جنگ مشترک آمریکا و اسرائیل علیه ایران مخالفت کرده بودند. آنها قصد دارند برای پایان دادن به کمک‌های سالانه چندین میلیارد دلاری آمریکا به اسرائیل فشار بیاورند.
خود ترامپ نیز در روز انتخابات اعلام کرد که این کمک‌ها در پایان سال متوقف خواهند شد؛ هرچند مشخص نیست که او از نظر قانونی اختیار چنین تصمیمی را داشته باشد. عملیات نظامی اسرائیل در غزه، نزدیکی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، به ترامپ و حزب جمهوری‌خواه و همچنین موج خشونت شهرک‌نشینان در کرانه باختری اشغالی، پیش از این نیز حمایت دوحزبی از اسرائیل را که دهه‌ها ادامه داشت، تضعیف کرده بود. با وجود این، قدرت ترامپ برای وتوی مصوبات کنگره ممکن است توانایی دموکرات‌ها را برای تحمیل تغییرات اساسی در سیاست خارجی محدود کند.
در نهایت، بیشتر تحلیلگران معتقدند که سیاست خارجی ترامپ در باقی‌مانده دوره دوم ریاست‌جمهوری‌اش بیش از هر چیز تحت تأثیر تصویری خواهد بود که او می‌خواهد از جایگاه خود در تاریخ به جا بگذارد؛ تصویری که تاکنون تا حد زیادی بر استفاده از قدرت نظامی آمریکا در خارج از مرزهای این کشور استوار بوده است. راس هریسون، پژوهشگر ارشد مؤسسه خاورمیانه، در یک نشست اینترنتی این اندیشکده در واشنگتن گفت: «او نگران میراثی است که از خود در جهان به جا می‌گذارد؛ نه لزوماً میراثی مثبت.»
ترامپ در پی میراث
وال‌استریت ژورنال در گزارش خود به این پرسش می‌پردازد که کنگره زیر سلطه دمکرات‌ها برای ترامپ چه معنایی دارد. به نوشته این گزارش، کنگره جدیدی که اکنون دموکرات‌ها در آن قدرت را در دست گرفته‌اند، اختیارات محدودی برای مهار ترامپ در حوزه سیاست خارجی خواهد داشت. به همین دلیل، مسائل بین‌المللی همچنان یکی از اصلی‌ترین عرصه‌هایی خواهند بود که رئیس‌جمهور می‌تواند در آنها میراث سیاسی خود را شکل دهد. فرماندهی نیروهای نظامی به‌طور انحصاری در اختیار رئیس‌جمهور است. اگرچه کنگره کنترل بودجه جنگ‌های خارجی را در دست دارد، قانون‌گذاران معمولاً تمایل چندانی ندارند که بودجه نیروهای آمریکایی مستقر در خارج از کشور را قطع کنند.
در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای، آمریکا به کشورهای حاشیه خلیج فارس هشدار داده بود که برای آغاز یک کارزار نظامی کوتاه اما شدید علیه ایران پس از انتخابات آماده باشند؛ اما ترامپ در مصاحبه‌های خود پس از انتخابات، احتمال حمله قریب‌الوقوع را کم‌اهمیت جلوه داد و گفت برنامه‌ای برای حمله فوری ندارد و هر اقدامی را بر اساس منافع آمریکا انجام خواهد داد.
یک ناو هواپیمابر ایالات متحده/عکس از دفتر اطلاعات نیروی دریایی ایالات متحده
هم‌اینک، دو گروه ناو هواپیمابر آمریکایی و یک گروه ناو تهاجمی آبی‌خاکی در دریای عرب مستقر هستند و یک گروه سوم ناو هواپیمابر نیز در راه منطقه است. برخی مقام‌های خاورمیانه معتقدند پیروزی دموکرات‌ها احتمال دور تازه‌ای از جنگ با ایران را کاهش نداده است؛ جنگی که ممکن است حتی در روزهای آینده آغاز شود.
ندیم کوتیچ، مشاور رسانه‌ای و سیاست‌گذاری اماراتی، می‌گوید: «ترامپ از اینکه در نگاه پایگاه رأی‌دهندگانش، یعنی مردم آمریکا و همچنین در برابر ایرانی‌ها شکست‌خورده جلوه داده شود، خوشحال نخواهد بود. او نمی‌تواند چنین چیزی را بپذیرد و تحمل کند و احتمالاً دست به اقدامی خواهد زد. این مسئله بیش از آنکه به محاسبات راهبردی مربوط باشد، به میراثی مربوط است که ترامپ می‌خواهد از خود به جا بگذارد.»
اما به گفته کلودیو گالیمبرتی، اقتصاددان ارشد شرکت مشاوره و پژوهش انرژی ریستاد، کنگره متحد دموکرات‌ها می‌تواند هزینه تشدید درگیری را به‌مراتب افزایش دهد. او می‌گوید: «اکنون که تأمین بودجه جنگ و انتصاب مقام‌های دولتی با اکثریتی مخالف دولت روبه‌رو خواهد بود، دولت ترامپ با فشار نهادی بیشتری مواجه می‌شود تا به‌جای دور تازه‌ای از حملات، برای توافقی درباره تنگه هرمز تلاش کند.»
کوبا، اسرائیل، اوکراین: میدان‌های احتمالی تلاش ترامپ
تغییر نظام در هاوانا یکی از اولویت‌های مارکو روبیو و فرزند مهاجران کوبایی، بوده است؛ اما این هدف زمانی که آمریکا درگیر جنگ با ایران شد، تا حد زیادی به حاشیه رفت. هرگونه برنامه نظامی یا مداخله در کوبا مستلزم راهبردی گسترده برای ملت‌سازی خواهد بود؛ راهبردی که باید نیروهای مسلح این کشور و اقتصاد ازکارافتاده آن را که تحت کنترل حزب کمونیست حاکم قرار دارد، متحول کند. کوبا برخلاف ونزوئلا، که ترامپ از آن به‌عنوان مهم‌ترین دستاورد سیاست خارجی دولت خود یاد کرده، منابع طبیعی چندانی ندارد. بازسازی گسترده این کشور به توجه و تمرکز زیادی نیاز خواهد داشت و ده‌ها میلیارد دلار سرمایه‌گذاری می‌طلبد.
آتش زدن تصویر ونس، ترامپ، نتانیاهو و ویتکاف در خیابانی در تهران/عکس از گتی ایمجز
اسرائیل هم‌اینک یکی از بزرگ‌ترین دریافت‌کنندگان کمک‌های نظامی آمریکا در جهان است. ترامپ تنها چند ساعت پیش از اعلام نتایج انتخابات گفت که قصد دارد این حمایت‌ها را در سال ۲۰۲۶ پایان دهد، زیرا به گفته او اسرائیل دیگر به این کمک‌ها نیازی ندارد. مقام‌های آمریکایی و اسرائیلی ماه‌ها درباره احتمال توقف تدریجی کمک‌های نظامی آمریکا گفت‌وگو کرده بودند، اما اعلام زمان‌بندی مشخص از سوی ترامپ، مقام‌های اسرائیلی را غافلگیر کرد.
پیروزی نامزدهایی مانند عبد السید در ایالت میشیگان که در کارزار انتخاباتی خود خواستار پایان دادن به کمک‌های بی‌قیدوشرط به اسرائیل شده بود، نگرانی اسرائیلی‌ها درباره آینده روابط با آمریکا را افزایش داد؛ بااین‌حال، مقام‌های فعلی و پیشین آمریکا می‌گویند پایان ناگهانی کمک‌های نظامی واشنگتن به اسرائیل بعید است؛ زیرا بخشی از این بودجه پیش‌تر از سوی کنگره تصویب و تعهد شده است.
در کی‌یف، امید به تغییر رویکرد دولت ترامپ در قبال تهاجم روسیه به اوکراین وجود دارد، اما این امید بیشتر از آنکه بر انتظار واقعی استوار باشد، به آرزو شباهت دارد. دمیترو شرنگوفسکی، دانشمند علوم سیاسی در دانشگاه کاتولیک اوکراین در شهر لویو، می‌گوید کنگره می‌تواند بر بودجه دفاعی، از جمله کمک‌های نظامی به اوکراین، و همچنین قوانین مربوط به تحریم‌ها تأثیر بگذارد. او در فیسبوک نوشت: «بااین‌حال، بخش قابل‌توجهی از تصمیم‌های اجرایی درباره کمک‌های نظامی و اجرای تحریم‌ها همچنان در حوزه اختیارات قوه مجریه باقی خواهد ماند.»
والری پکـار، کارآفرین و مدرس مدرسه کسب‌وکار دانشگاه موهیلا در کی‌یف، می‌گوید با وجود اینکه آمریکا احتمالاً در دو سال آینده درگیر مسائل داخلی خواهد بود، جلسات استماع و تحقیقات کنگره می‌توانند اطلاعات بیشتری درباره نفوذ روسیه در آمریکا آشکار کنند.
معنایی تحولات برای ناتو
اروپا هم‌اکنون در حال افزایش هزینه‌های نظامی خود و آماده شدن برای کاهش نقش آمریکا در تأمین امنیت این قاره است؛ آن هم پس از آنکه ترامپ عضویت آمریکا در سازمان پیمان آتلانتیک شمالی، ناتو، را زیر سؤال برد و دانمارک را به تصرف گرینلند، قلمرو این کشور متحد آمریکا، تهدید کرد. آلمان به‌ویژه سرعت خرید و تجهیز نیروهای نظامی خود را به‌شدت افزایش داده است. به گفته مقام‌های امنیتی آلمان، بخشی از تجهیزات جدید از اوایل سال آینده به دست نیروهای نظامی این کشور خواهد رسید.
ترامپ تهدید کرده بود که گرینلند را تصرف خواهد کرد/عکس از وال‌استریت ژورنال
همزمان، در جریان رویارویی با ترامپ بر سر گرینلند، برخی متحدان آمریکا به الگویی برای مواجهه با رئیس‌جمهور این کشور دست یافتند؛ الگویی که هم شامل نمایش قدرت بود و هم امتیاز دادن و مصالحه. کشورهای اروپایی نیروهایی را به گرینلند اعزام کردند و اتحادیه اروپا روند تصویب توافق تجاری خود با واشنگتن را متوقف کرد. اما در همان حال، متحدان پیشنهاد دادند مأموریتی برای ناتو در منطقه قطب شمال ایجاد شود و مذاکراتی میان آمریکا، گرینلند و دانمارک درباره آینده این جزیره آغاز شود.
جوزپه اسپاتافورا، تحلیلگر اندیشکده سیاست خارجی و امنیتی این اتحادیه، می‌گوید: «نقش آمریکا در اروپا کوچک‌تر خواهد شد و تهدیدها علیه اروپا افزایش خواهند یافت. به همین دلیل، اروپا باید توانمندی‌های نظامی و گزینه‌های بازدارندگی خود را تقویت کند و در عین حال همکاری فعال با آمریکا را حفظ کند.»
یورن فلک، مدیر ارشد یک اندیشکده مستقر در آمریکا، می‌گوید ترامپ احتمالاً پس از انتخابات میان‌دوره‌ای با رویکردی مبتنی بر معامله‌گری وارد صحنه خواهد شد و در دو سال آینده تلاش خواهد کرد میراث خود را تثبیت کند؛ درحالی‌که هم در برابر متحدان و هم در برابر دشمنانش با فرصت‌ها و خطرهای تازه‌ای روبه‌روست. متحدان آمریکا در آسیا نگران‌اند که ترامپ در مسیر دستیابی به توافقی با شی جین‌پینگ، رهبر چین، یا کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی، منافع امنیتی و اقتصادی آنها را نادیده بگیرد. از دست رفتن کرسی‌های جمهوری‌خواهان در کنگره قرار نیست این نگرانی‌ها را برطرف کند.
ترامپ ممکن است بخواهد جنگ تجاری خود با اتحادیه اروپا را دوباره شعله‌ور کند. دو اقتصاد آمریکا و اتحادیه اروپا سال گذشته به توافق تجاری دست یافتند، اما ادامه تحقیقات تجاری آمریکا می‌تواند بار دیگر آشفتگی ایجاد کند. آمریکا تحقیقاتی درباره ظرفیت تولید مازاد اتحادیه اروپا و برخی اقتصادهای دیگر آغاز کرده و همچنین بررسی‌هایی درباره قیمت‌گذاری دارو در آلمان به راه انداخته است.
لورا فون دانیلز، پژوهشگر ارشد مؤسسه آلمانی امور بین‌الملل و امنیت، می‌گوید: «فکر می‌کنم خطر جدی‌ای وجود دارد که پیش از پایان سال شاهد تهدیدهای بیشتر آمریکا به اعمال تعرفه علیه اتحادیه اروپا باشیم.»
معنای تحولات برای چین و شرق آسیا
قرار است ترامپ در همین ماه برای شرکت در نشست همکاری اقتصادی آسیا و اقیانوسیه، موسوم به اپک، به شهر شنژن چین سفر کند. این سفر پس از دیدار او با شی جین‌پینگ در واشنگتن در ماه سپتامبر انجام می‌شود. موج اخیر دیپلماسی میان دو کشور، از شدت تنش‌ها میان این دو قدرت بزرگ کاسته است.
شی و ترامپ در واشنگتن، دی‌سی، در سپتامبر 2026/عکس از خبرگزاری رویترز
رایان هاس، کارشناس چین در مؤسسه بروکینگز و مقام پیشین دولت باراک اوباما، می‌گوید: «هدف پکن این است که این دوره آرامش شکننده در روابط را طولانی‌تر کند تا برای افزایش خوداتکایی خود، زمان و فضای بیشتری به دست آورد.»
وو شینبو، مدیر مرکز مطالعات آمریکا در دانشگاه فودان شانگهای، می‌گوید پیروزی قاطع دموکرات‌ها مقام‌های چین را وادار خواهد کرد که فراتر از دوره ریاست‌جمهوری ترامپ را نیز در محاسبات خود در نظر بگیرند. به گفته او، پکن همچنان در برابر واشنگتن موضعی قاطع و تهاجمی حفظ خواهد کرد. او افزود: «ما اعتمادبه‌نفس بیشتری داریم» و به «سیاست سخت‌گیرانه و چانه‌زنی از موضع قدرت ادامه خواهیم داد تا مطمئن شویم می‌توانیم موقعیت نسبتاً برتری را حفظ کنیم.»
حتی با از دست رفتن اکثریت جمهوری‌خواهان در کنگره، انتظار می‌رود ترامپ همچنان شرکای تجاری آمریکا را برای دادن امتیازهای بیشتر تحت فشار قرار دهد. مارک کارنی، نخست‌وزیر کانادا، گفته است در صورت لزوم آماده است دو سال آینده را بدون دستیابی به توافق جدید سپری کند و منتظر بماند تا با جانشین ترامپ به توافق برسد.
اما تعداد کمی از کشورها می‌توانند چنین زمانی را از دست بدهند. به‌جز چین، بیشتر کشورهای آسیایی در مذاکرات تجاری با آمریکا قدرت چانه‌زنی چندانی ندارند. متحدانی مانند ژاپن و کره جنوبی نیز در چارچوب توافق‌های تجاری‌ای که در اوایل دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ مذاکره شده‌اند، متعهد به صدها میلیارد دلار سرمایه‌گذاری در آمریکا شده‌اند. ژاپن در مجموع به تعهدات خود پایبند مانده است، اما بسیاری از پروژه‌ها هنوز در مرحله برنامه‌ریزی قرار دارند.
ترامپ در ماه ژانویه کره جنوبی را تهدید کرد که به دلیل پیشرفت ناکافی در اجرای تعهداتش، تعرفه‌های این کشور را افزایش خواهد داد. او همچنین در ماه آگوست دستور داد رزمایش‌های نظامی مشترک آمریکا و کره جنوبی به‌طور ناگهانی کاهش پیدا کند. اقتصادهای صادرات‌محور جنوب شرق آسیا، مانند ویتنام و تایلند، برای دستیابی به توافق‌های تجاری با آمریکا شتاب کرده‌اند تا از اعمال تعرفه‌های جدید احتمالی دولت ترامپ پیشگیری کنند. در مقابل، برخی کشورهای دیگر، از جمله اندونزی، برای تصویب امتیازهای تجاری جدید عجله‌ای ندارند.
