در نگاه اول، انتخابات اسرائیل باید صحنه رقابت بر سر جنگ‌های منطقه‌ای، حمله هفتم اکتبر و آینده فلسطین باشد؛ اما بخش مهمی از کشمکش‌های سیاسی این کشور بر سر مسائل دیگری جریان دارد. حتی جریان‌هایی که در موضوعات کلان امنیتی اختلاف چندانی ندارند، بر سر آینده قدرت سیاسی و مسائل داخلی با یکدیگر درگیرند.

یکی از مهم‌ترین شکاف‌ها به سربازی اجباری حریدی‌ها، یهودیان فوق‌ارتدوکس، مربوط می‌شود. افزایش جمعیت این گروه و نیازهای نظامی اسرائیل، معافیت سربازی آن‌ها را به مسئله‌ای حساس تبدیل کرده است؛ موضوعی که حتی میان احزاب راست‌گرا هم اختلاف ایجاد کرده و تشکیل ائتلاف را دشوارتر می‌کند.

اصلاحات قضایی نیز همچنان یکی از محورهای اختلاف است. نتانیاهو و متحدانش خواهان تغییراتی در ساختار قضایی‌اند، درحالی‌که مخالفان این اصلاحات را تهدیدی برای استقلال دستگاه قضایی می‌دانند. در کنار این دو موضوع، مسئولیت سیاسی و امنیتی دولت در قبال حمله هفتم اکتبر هم به یکی از میدان‌های اصلی تقابل تبدیل شده است.

جنگ ایران نیز به عرصه‌ای برای حمله مخالفان به نتانیاهو بدل شده؛ هرچند روایت‌ها درباره انگیزه‌ها و تصمیم‌های احتمالی دولت، محل مناقشه است.

نکته قابل‌توجه این است که بخش مهمی از رقابت انتخاباتی اسرائیل، نه میان چپ و راست، بلکه میان جریان‌های مختلف راست‌گرا شکل گرفته است. اختلافاتی که می‌توانند حتی پس از پایان رأی‌گیری، تشکیل کابینه را با دشواری روبه‌رو کنند.