به گفته تاجیک، دولت برای مدیریت این شرایط، تمهیداتی را برای تأمین سوخت مایع در نظر گرفته است؛ اقدامی که میتواند بخشی از فشار بر شبکه گاز را کاهش دهد، اما لزوماً به معنای حل مسئله نیست.
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر میشود که بدانیم گاز تنها یک حامل انرژی برای مصرف خانگی نیست؛ بخش بزرگی از صنایع، نیروگاهها و زنجیره تولید کشور نیز به آن وابستهاند. هرگونه محدودیت در تأمین گاز میتواند به کاهش تولید، افزایش استفاده از سوختهای جایگزین و در نهایت افزایش هزینه بنگاهها منجر شود.
از سوی دیگر، استفاده گستردهتر از سوخت مایع نیز خود با محدودیتهایی مانند هزینه تأمین، ظرفیت ذخیرهسازی، مسائل زیستمحیطی و فشار بر زنجیره توزیع روبهرو است.
بنابراین اگر برآورد تاجیک از آسیب ۲۵ درصدی ظرفیت گازی مبنا قرار گیرد، نیمه دوم سال میتواند آزمونی جدی برای مدیریت انرژی کشور باشد؛ آزمونی که نتیجه آن مستقیماً بر صنایع، تولید و حتی بودجه دولت اثر خواهد گذاشت.
